eva´s world - where a womans best friend is the showerhead...

2007-10-22T10:59:00.000Z

RASISM OR REALISM??

þegar ég blogga ekki í langan tíma þýðir það beisikklí að ég djammi ekki, sem ég geri líka sárasjaldan...
en nú fór ég út, ég veit það er mánudagur, en ég er rétt að ná áttum í dag, gærdagurinn fór í þynnku.

ég er þeim leiða galla búin að vera alltaf korteri á undan sjálfri mér, það segir ásta frænka allavegana, flýttu þér hægt, slakaðu á, bíddu aðeins og fleira í þeim dúr er eitthvað sem ég hef oooft fengi að heyra um ævina.

andskotinn hafi það hvað maður getur drukkið mikið á korteri!!

á laugardaginn var ég að bömmerast yfir því að ég ætti ekkert til að fara í, búin að bæta á mig nokkrum kílóum sem ég hef reynt að afneita með því að segja að ég sé bara að fá sterkari rass og læri á því að labba alltaf uppá fjórðu hæð... hóst hóst... og blanka ég var næstum búin að fara í kringluna að kaupa mér eitthvað fínt, en á síðustu stundu rankaði ég við mér og fór frekar í bónus að versla í matinn. þegar ég kom heim hringdi ég í kötu til að tuða (uh, geri það amk tvisvar á dag) en datt í hug að troða mér í foxy foxy gallabuxurnar mínar úr ecko, þegar ér rann í þær fann ég sjálfstraustið mitt í vasanum, glennti mig aðeins fyrir framan spegilinn og skellti á kötu, víhú, ofurgellan er lifnuð við!

nýja hárið, ódýra ljósakortið mitt og flottu rauðu hælarnir unnu alla vinnuna, þegar ég labbaði til kötu seinna um kvöldið dillaði ég rassinum af hreinni og beinni trú um gelluskapinn...

þá var það breezerinn, ég stend alltaf í þeirri trú um að ég sé í kappdrykkju, eftir breezer tvö finnst mér ég vera ógeðslega kúl ef ég get drukkið þann þriðja hratt, eftir þriðja og fjórða finnst mér áhrifin ekki vera nóg, eftir sjötta og sjöunda kemur ó-mæ-gad-ég-er-svo-mikil-skvísa-fílingurinn upp og þá er ekki aftur snúið, malibu hjá kötu, rauðvín hjá sören og söndru, fleiri breezerar á barnum og síminn límdur við þumalputtann (sem nota bene kostaði mig panikk attack þegar ég fékk skrifkrampa í hendina í gær, rauk á ragga og spurði hvort ég væri að deyja eða verða spastísk)

af sökum alvarlegs skorts á karlmönnum í lífi mínu undanfarin tvö ár (já já ég veit ég var gift en það er það sama) fór höstlarinn í gang, og íslenska stelpu syndrómið, sem ég stæri mig nú ekki mikið af er auðvitað að eltast við eina gæjann sem vill ekkert af manni vita, sms, daðra meira, fleiri sms, ekkert virkar... fleiri breezerar til að hressa uppá sjálfsálitið, bara bannað að kíkja í spegil eftir þann áttunda því þú getur hvorteðer ekkert bjargað meiköppinu sem er að mestu komið niðrá kinnar. á vegamótum gafst ég upp henti mér á barinn með þeim afleiðingum að ég varla stóð í lappirnar um 3 leytið, settist út á stétt og fann einhverja norsara og fullyrti að ég talaði sænsku (minnir óneitanlega á nýársdjammið hennar kötu) eina sem ég sagði á þeim klukkutíma sem þeir reyndu að eiga eðlilegar samræður við mig var jag prattar svenska! með fullkomnum hreim! þegar ég brölti á fætur og fór inn aftur var ég búin að ná þessu korteri aftur, komin í ham og útá dansgólf, einhversstaðar á 17 breezer kom sjálfstraustið aftur, sérstaklega þar sem elskulegir ameríkanarnir færðu mér það á silfurfati, ég stóð og var að spá í hvað svörtu gæjarnir þarna höfðu það gott, ætli það hafi ekki verið um fimm gellur að eltast við hvern þeirra, strjúka á þeim bringuna, lyfta upp bolnum, skaka sér utaní þá á öllum köntum, jesúss kristur hvað íslensk kvenþjóð þarf að taka sig á! sumir þeirra skemmtu sér vel en hinir voru bara alveg afskaplega vandræðalegir, snerust í hringi og reyndu að komast undan, þeir lögðu á flótta uppí stigann til mín, og höfðu allir sömu söguna að segja, ég skelli hló (bitur af minni reynslu) og spurði af hverju þeir hefðu áhuga á að tala við mig þegar þeir væru með flestar ljóskurnar á staðnum í vasanum, og þeir svöruðu allir því sama "cause your not after me" ég sagðist vera búin með svarta pakkan, væri ekki ein af þessum sem lægi flöt fyrir þeim, gæinn reyndi meira og vildi símann minn, ég hló og neitaði pent og fór út, og gaurarnir á eftir mér "please girl, u seem to be cool, all those girls in there are easy" ég svaraði auðvitað, þú ert svartur og á íslandi, þið eruð allir eins! eigið konur heima og komið til íslands að höstla ...

það varð þögn, ég velti fyrir mér hvað ég hafði sagt, ég sagði ekki negri, ég sagði svartur, ég sagði ekki...

"THATS JUST RASISM GIRL! YOU GONNA STEREOTYPE ME?"

"HELL YEAH, THAT´S NOT RASISM, THAT´S REALISM!"

2007-07-16T03:13:00.001Z

2007-02-13T23:03:00.000Z

framhaldsþættir og íþróttaálfar

sko, ég er sjónvarpssjúklingur, þar sem ég hef orðið að sætta mig við þann bitra veruleika síðastliðin ár að vera ekki smástelpa sem ræð mér sjálf og má hlaupa út að leika hvenar sem ég vil, þá hef ég bundist sjónvarpinu órjúfanlegum böndum, ég á í opinberum ástarsamböndum við skjá einn, skjá einn plús, stöð tvö og stöð tvö plús! ég skipti kvöldunum mínum bróðurlega á milli þeirra allra; sko, ef ég horfi á oc á skjá einum, þá hef ég tíma til að hlaupa upp þegar það er búið og skipta yfir á stöð tvö plús, þá næ ég grey´s anatomy sem er akkúrat búið þegar csi byrjar á skjá einum...
svona get ég þulið upp alla vikuna
svo er það tölvan, ég er búin að horfa á alla seríuna af dexter, allt sem er komið út af heroes, prison break og phsych, og það sem ég er að undra mig á akkúrat núna, er þessi furðulega ánægja sem maður fær útúr sjónvarpsglápi, á svona spennandi framhaldsþætti, sem að skilja mann eftir öskureiðan eftir hvern einasta þátt, því að það var "akkúrat" að fara að gerast eitthvað massa spennandi!!!! ég meina, hvernig dettur þeim í hug að enda þættina á svona spennandi stöðum, sjónvarp flokkast undir "entertainment" ekki satt, af hverju er ég þá alltaf "annoyed" yfir að fá ekki að sjá bara ca. 15 sek í viðbót????
grr
svo er það íþróttaálfurinn
á öld útlitsdýrkunar og heilsufaraldurs sem herjar á vestræna kvenmenn kom íþróttaálfurinn.
strumpurinn minn er fjögra ára, eða fjögra og hálfs fullyrðir hann reyndar, hann á mömmu sem tilbiður skyndibitamat og predikar gegn öllu sem heitir megrun eða "ég-get-ekki-farið-út-svona-ég-gæti-hitt-einhvern-syndrome", sem skilur ekki af hverju það er alltaf lítil skeið í rjómaskálinni þegar maður fær sér pönnukökur, og finnst ekkert betra en rjóminn og sykurinn þegar maður er búinn með jarðaberin... mmmm
þá sat hann við matarborðið í gær og dró upp bolinn sinn og spurði mig afhverju hann væri svona feitur, ég strauk á honum bumbuna og sagði við hann að hann væri með æðislega barnabumbu, og að börn ættu að vera með smá bumbu svo að allir viti að þau fái nóg að borða (drengurinn er nota bene ekki með örðu af fitu á sér). svo í dag var ég að segja honum að enskuskólinn byrji í næstu viku, og einhverra hluta vegna mundi hann eftir að ég og mamma vorum að tala um að það væri íþróttanámskeið á sama tíma, og hann spurði mig hvort að hann mætti fara á það líka, en ég sagði honum að þar sem það væri á sama tíma þá yrði maður að velja annað hvort, það kom örstutt þögn og hann lyfti upp bolnum sínum og horfði á magann á sér og sagði "mamma, ég held ég velji íþróttanámskeiðið frekar svo að ég geti lært að gera svona æfingar til að fá maga með svona línum eins og íþróttaálfurinn"!!!

2006-11-20T23:31:00.000Z

Bölvuð Beljan!!

Litli strumpurinn minn á að minnsta kosti helmings heiður á móti mér af öllum þeim skemmtisögum sem hafa komið hérna inn; ég sé um að koma mér í vandræðalegar aðstæður og hann reytir af sér gullkornin, ég er ennþá að jafna mig eftir það nýjasta.

eftir hrakfallaför mína til bandaríkjana holaði ég mér bara niður í forstofuherberginu hjá mömmu útí nesi, og honum finnst það ekkert leiðinlegt, bara fleiri til að láta snúast í kringum sig, í fyrrakvöld var ég að reka hann í rúmið,og fór svo inná bað, og mamma sagði honum að fara inn í rúm nokkrum mínútum seinna, samtalið sem fór þeirra á milli í kjölfarið er eitt það fyndnasta síðan "day brightenerinn":

mam: farðu inní rúm viktor orri
vo: en þú verður að koma með mér og lesa fyrir mig
mam: lestu bara sjálfur elskan
vo: en amma ég kann ekki að lesa
mam: þú verður að fara að læra það þá
vo: þá verður þú að kenna mér stafina
mam: já kanntu ekki stafrófið
vo: jú...
hann byrjar að syngja nokkrum nótum of hátt : ABCD...
og amma tekur undir EFG eftir kemur HIÍJK, LMNO einnig P, ætli Q þar standi hjá
vo: ooooh amma, ég þoli þetta ekki!!!
mam: nú hvað?
vo: þú syngur þetta vitlaust!!!
og þau byrja uppá nýtt, og alltaf endur tekur þetta sig, amma fullyrðir að hún syngi þetta alveg rétt, en á alltaf sama stað stappar viktor orri niður fætinum og skammast, á endanum segir hann í uppgjafartón "OOOOH, amma! það er engin KÚ í stafalaginu!!!
mam: hvað meinaru, auðvitað er q í stafrófinu....?
vo: AMMA NEI!!! ÞAÐ ER ENGIN BELJA Í STAFALAGINU!!!! KÚ ER BELJA!!

2006-11-14T00:20:00.000Z

WELCOME TO THE U.S.

ég játa mig sigraða, annaðhvort er draugagangur í kringum mig, eða þá að það er eitthvað óeðlilega mikið af furðulegum tilviljunum að hrella mig...

ég ætlaði til amríku, en ég er ennþá heima, ég fór í stystu ferð sögunnar, eða stoppaði í usa í ca 2 tíma, fékk ekki einu sinni tíma til að fá mér starbucks, urr, mér sem hlakkaði svo til (já MÉR)

þetta byrjaði allt saman á fimmtudeginum, þegar bíllyklarnir mínir hurfu, gjörsamlega gufuðu upp, ég hljóp um allt eins og sækópaþ og leitaði en allt kom fyrir ekki, átti að mæta í flug á föstudeginum sem var síðan seinkað um marga klukkutíma vegna veðurs, svo ég sá framm á að missa af tengifluginu mínu svo ég breytti fluginu mínu yfir á laugardag, nema hvað, að veskið mitt með öllum kortunum mínum var læst inní bílnum mínum og lyklarnir fundust hvergi, og ég þurfti að staðfesta kortanúmerið mitt í síma við northwest airlines til að geta breytt fluginu, fluginu sem ég nota bene borgaði 240 dollara fyrir og þurfti að borga 350 dollara í viðbót til að breyta!!! eftir stapp og frekju við bankakonurnar í íslandsbanka klukkan fimm mínútur í sex tókst mér að draga uppúr þeim númerið á kortinu mínu og hringja og breyta öllum flugunum, hjúkket, svaka glöð...
þannig að á laugardeginum klukkan þrjú dröslast ég útá flugvöll, með eldsnöggu stoppi uppí kirkjugarði hjá pabba, ég bað hann í fljótu bragði að passa uppá okkur á ferðalaginu, ég get svarið að ég held að hann hafi tekið mig aðeins of alvarlega, því að þegar ég kem uppá flugvöll og tékka mig inn, sem tekur sinn tíma, og daman réttir mér boarding passana, þá úbbs, nei, þetta er ekki rétt... ALLT VITLAUST BÓKAÐ!! hún þurfti að byrja uppá nýtt því allur farangurinn var vitlaust bókaður, þó svo að vélinni hafi verið seinkað um hálftíma enda ég á hlaupum útí vél, með monsu á öðrum handleggnum og strumpa á harðahlaupum tókst okkur að dröslast aftast og hlamma okkur niður, það er svo æðislegt þegar maður finnur vélina lyfta nefinu, þá kemur alltaf svo góð tilfinning "ég er að fara til útlanda" nema hvað PLONK nefinu skellt niður aftur og snarbremsað og skransað útá brautarenda "góðir farþegar, það er flugstjórinn sem talar..." bölvuð maskínan var biluð!! sem betur fer var laus ein vél og 0kkur er "umpakkað" yfir í hana, viktor orri var ennþá hress og kátur og á meðan við biðum eftir að komast inn tókst honum að starta hópsöng á guttavísunum með fullt af grunnskólakennurum frá smábæjum um allt land, svaka stuð, ef þú ert ekki búin að þurfa að hlusta á guttavísur mörgum sinnum á dag í mánuð.
o jæja, við komumst allavegana í loftið, lendum í minneapolis, og sitjum föst "góðir farþegar, það er flugstjórinn sem talar..." raninn er bilaður, það þurftu að koma trukkar og draga vélina með öllum farþegum og farangri á annað gate, alltílagi svosem, nema það að nú er seinkunin orðin rúmir þrír tímar, og ég orðin soldið stressuð að missa af áframfluginu, ferðalagið nú þegar orðið um tíu tímar, svo að þegar við komum að passport controlinu, labba ég uppað öryggisverði og brosi (hefur alltaf virkað voða vel) og spyr hvort það sé einhver séns að flýta eitthvað fyrir mér því ég sé ein með börnin og hafi innan við klukkutíma til að ná fluginu, gaurinn bregst ekkert smá illa við svo ég segi bara ok ok og labba í burtu, en eins og sönnum íslendingum sæmir ákvað kennarahópurinn í einni röðinni bara að hleypa mér frammfyrir, en þá fýkur eitthvað í öryggisverðina, og það kemur kelling á túr, með reytt aflitað hár og rauðar neglur og spyr mig hvort ég hafi fengið leyfi "face to face" hjá öllum úr röðinni til að fara framfyrir, og ég neita, svo hún segir mér að fara aftast í röðina, ég spurði sjokkeruð hvort hún væri nú ekki að djóka, "MAAM, i´m a federal officer and i´m telling you to step back and go back in the line, NOW" ég þorði ekki öðru, hugsaði bara skítt með flugið, svo kemur hún aftur og segir að ég eigi að koma að tala við sig í græna herberginu þegar ég er komin í gegnum passport controlið, þar enda ég inni, sitjandi á gólfinu að reyna að troða snuðinu uppí monsu, og að reyna að draga viktor orra undan einhverjum bekk, með fimm vopnaða verði í kringum mig, spurjandi mig spjörunum úr, þeir spurðu mig fáránlegra spurninga eins og hver gaf mér hringinn sem ég var með, hvað eru margar rendur á búningnum hans jasons, og so on so on, BULL. þarna sat ég í yfirheyrslum í þessa tvo tíma sem ég stoppaði í bandaríkjunum, ég stamaði og hökti, og gat ekki svarað helmingnum af því sem þeir spurðu mig, því ég var orðin massa þreytt, og þeir þjálfaðir í að taka mann á taugum, þeir endurtóku aftur og aftur að ég væri að ljúga um allt, og það sem gerði útslagið var að það náðist hvorki í jason né lenu, lenu símanúmer var að skiptast á milli kerfa akkúrat þennan dag, og jasons sími var að skiptast á milli svæðisnúmera akkúrat þessa tvo klukkutíma, svo það var enginn til að bakka upp söguna mína, fyrir þeim var ég bara einhver kelling sem var að reyna að komast ólöglega inní landið (uuuh, í ólöglegt jólafrí hlýtur að vera þar sem ég átti skráð flug heim í janúar)
það endaði með því þegar þeir voru búnir að vera að grilla mig þarna í einn og hálfan tíma að ég sagði bara já við öllu, að ég væri að ljúga öllu sem þeir sögðu að ég væri að ljúga og ég kinkaði bara kolli, vildi bara komast útúr aðstæðunum.
nú er ég skráður glæpamaður í bandaríkjunum, er ekki velkomin þar næstu þrjá mánuðina, ég endaði í lögreglufylgd útí flugvél, í sömu vél og sömu sæti...
mér finnst ekkert voða skrýtið að þeim gangi illa að stoppa terroristana fyrst þeir eyða öllum þessum mannafla í stelpu með tvö lítil börn, því það voru átta manns með mér í herberginu allan tímann, hinir þrír voru við borð þarna hjá...

aumingja jason sat á flugvellinum og beið eftir mér í fjóra tíma, ég náði ekki í hann fyrr en ég kom aftur til íslands, búin að leigja bílaleigubíl og alles til að koma okkur heim...

slap me or something, því ég get samt ekki beðið eftir að komast aftur út, nema næst fer ég í gegnum JFK þar sem þeir eru actually að reyna að bösta fólk sem er að gera eitthvað af sér
LOL

2006-06-06T12:41:00.000Z

hæ aftur ;)

ég veit ég er búin að vera svaka lengi í burtu, og ég hef svosem ekkert spennandi að segja, en ég er búin að verða fyrir svo miklu aðkasti frá fólki undanfarið, nefnum engin nöfn, að ég varð að taka rauðu og grænu stafina burtu...

tumi litli átti afmæli um daginn, nú er hann orðinn fjórir puttar, og hann spurði alla gestina sína hvort þeir væru með pakka handa sér áður en hann heilsaði...

vel upp alið barn! greinilega búið að kenna honum hvað það er sem máli skiptir í lífinu
hehe

2005-12-30T21:04:00.000Z

gledileg jol og allt tad

er uti a miami i hita og sol og eg veit ad tid elskid mig mikid, eg lofa ad skrifa fullt um leid og eg kem heim, viktor orri er buinn ad vera gangandi brandari og allt a milljon i rugli

verd bara ad segja fra gubbuhestinum...

viktor orri talar algerlega stanslaust i bilnum, og tad eru lagmark svona 30 til 40 minutur a milli stada herna, sama hvert vid erum ad fara, og herra orri talar linnulaust...

puff

um daginn vorum vid ad keyra og hann byrjar:

i gaer (sko allt lidid er i gaer) var eg hja ommu siiirunu, og eg var voda veikur og var ad aela i klosettid heima hja ommu siiirunu, og ta var eg veikur med gubbuhest!!

vid misstum okkur ur hlatri, grenjudum gjorsamlega, eg vard blind tvi augun a mer fylltust af tarum, og turfti ad beita mer allri vid ad sja hvar ljosastaurarnir voru til ad keyra ekki utaf veginum..

svona er barnid buid ad vera naestum alla ferdina, plus meira rugl sem er buid ad vera....

annars elska eg ykkur oll alveg svaka, og gledileg jol og nytt ar og til hamingju med paskana og svo framvegis, ekki gleyma ad eg a bradum ammali og allt tad, eg kem heim a manudaginn

pis at

2005-12-13T23:51:00.000Z

mr. klein (svona eins og í calvin klein ekki sehr klein)

við erum öll með svona "innsláttarvillu " einhversstaðar í okkur, svona nettar meinlokur eða eitthvað sem við gerum aftur og aftur þó að við vitum fullkomlega að það sé alveg massa heimskulegt, svona eins og sumir karlmenn geta ekki lært hægri og vinstri, kalla það vinstri og hitt vinstri, ég get ekki lært hvort er hvað hveiti og sandur á spænsku, það er alveg sama hvað ég reyni, hvað ég baka mikið, ég get ekki munað hvort er hvað (harina vs. harena), meinlokan hans viktors orra er að fara í krummafót, sko, svona tölfræðilega séð ættu að vera fifty fifty líkur á að hann fari rétt í skóna, en það er í uþb 99,9% tilvika sem hann fer í krumma...

svo er það fólk eins og amanda...

amanda á við vandamál að stríða...

ef að amanda kemst í innan við fimm metra radíus við stiga, tröppur, þrep, eða hvað annað sem má flokka í þessa fjölskuldu, þá dettur hún, flýgur á hausinn með þvílíkum glæsibrag að meiraaðsegja fúll á móti fengi illt í magann af hlátri!
í kvöld sátum ég og amanda og sandra heima hjá mér og drukkum blush og borðuðum alveg maaaaassa gott salat, með fetaosti, graskersfræjum, steiktum sveppum kúrbít og nýrnabaunum og hunangsgljáðum kjúklingalundum (mmm.. kannski ég skreppi fram og borði afganga þegar ég er búin að þessu), okkur amöndu fannst blush-koolaid blandan með klakakrapinu ógeðslega góð, en sandra fékk bara "illt í munnin"...
allavegana, eftir matinn sátum við í stofunni og höfðum það heví næs og spjölluðum, en á svona fjórða glasi fór amöndu að vanta sígarettur, það er nota bene sjoppa í innan við mínútu fjarlægð frá húsinu mínu en amanda nennti ekki ein, svo að ég sem er alltaf góðmennskan uppmáluð fylgdi ég auðvitað litlu prinsessunni uppeftir, við erum varla komnar útum dyrnar, þegar amanda, uppádressuð í kjól og kúrekastígvélum, tekur eina af sínum margfrægu dífum, svífur með þvílíkum tilþrifum á hausinn, massa harkalega, ég hélt hún væri stórslösuð því hún stóð ekki upp strax, neii, hún réð sér ekki af hlátri, við gjörsamlega öskruðum, reyndum að hafa ekki mjög hátt samt því að ég veit að fólkinu sem á garðinn sem við vorum að stelast í gegnum er ekkert rosalega vel við að vera notuð sem göngustígur, þau hafa örugglega komið þessum steinhnullungum fyrir til að hindra för mína þar í gegn, ef við værum í amríku gætum við kært þau fyrir morðtilraun eða meinta líkamsáras... af annarri gráðu að minnsta kosti...

einhverra furðulegra hluta vegna kom brúðkaupið hennar amöndu upp í hugann á okkur báðum (sem er ekki á dagskránni í bili nema einhver óraunverulega frambærilegur karlmaður með calvin klein fyrirsætu look og háskólapróf og eigin rekstur, detti bókstaflega í fangið á einhverri af okkur vinkonunum og segi í bænartón "take me to amanda")
við gerðum formlegan díl þarna, að ef að í þessu meinta framtíðarbrúðkaupi hennar, að ef að hún meikar það alla leið að altarinu, og upp þessi tvö eða þrjú þrep sem eru í átt að blessun guðs, þá stöndum við upp klöppum fyrir henni, vonum að það sé ekki slæmur fyriboði að brjóta venjur... (má segja það? þið vitið... break a habit... taka sturtu og svona...)

2005-12-09T19:32:00.000Z

Viktor Rose

sko, þegar ég vil fá vilja mínum framgengt, þá eru mér engin takmörk sett, ég er forvitin frammí fingurgóma og there is no saying no þegar ég á hlut, þannig hef ég alltaf verið, frá því að ég man eftir mér... einu sinni kynntist ég meirisegja tveim nýjum stelpum hérna í hverfinu, þær bjuggu bara hérna stutt, systur, (nei það hafði ekkert með mig að gera að þau fluttu burt) fröken eva dögg ákvað að okkur langaði í heitapottinn heima hjá mér, kunnandi taktíkina á mömmu og pabba hafði ég engar áhyggjur af því hvort við mættum það eða ekki, sendi ég stelpurnar framm til að spurja um leyfi frá foreldrum sínum, þær komu beint aftur og sögðu að þær mættu ekki fara, ég hneyksluð niðrí tær sagði hátt og snjallt í viðeigandi tón "SPURJIÐI AFTUR!!!" þannig var það hjá mér, spurðu bara aftur og aftur og aftur þangað til að fólk er orðið nógu pirrað að það öskrar óóókeiiii þáááá!!! þær voguðu sér ekki að spurja aftur, sögðu að mamma mundi sko alls ekki segja já þá, þannig að það var plan B, sannfæringarkrafturinn, mér tókst að fá þær til að fara í sundfötin innanundir fötin og segjast bara ætla að skreppa út, svo var það mamma, ég suðaði og suðaði heillengi, með systurnar tvær fyrir aftan mig því að það var mjög sniðugt, meiri líkur á að mamma gæfi eftir, svo loksins þegar við fengum "ókeiiii þáááá-ið!" rukum við útí garðhús, við komumst aldrei í pottinn, mamma þeirra sá í gegnum okkur og kom og sótti þær áður en hann var fullur...
ég hef alltaf fullyrt að þetta sé uppeldið, að mamma og pabbi hafi ekki notað réttu aðferðirnar og so on, allt til að firra mig ábyrgðinni, en málið er að ég játa mig sigraða, því að ég er failurið sama hvort það er uppeldinu eða karakternum að kenna, því sonur minn er alveg eins, hann gerir bara nákvæmlega það sem honum hentar! og hananú (sagði hænan)
í morgun nennti ég ekki að vakna, ég sendi greyið frammí eldhús að ná sér í jógúrt, sem hann auðvitað opnaði fyrst og hristi svo, urr, ekki gaman í morgunsárið, svo vildi hann klæða sig, en ég nennti enn ekki frammúr svo hann skreið uppí rúm til mín að kúra, svo alltíeinu heyri ég eitthvað útundan mér.. við hvern er barnið að tala?... hann rausar og rausar og ég ákveð mitt á milli svefns og vöku að hann sé bara búin að tapa því endanlega, svo alltíeinu segir hann, "mamma, það vill einhver tala við þig" whaat? hver, er þá ekki krakkinn búinn að taka símann minn og hringja í gaur sem er ekki einu sinni í símaskránni minni! vin minn úr flugskólanum, sem hlýtur reyndar að hafa að verið í call registerinu því hitt er alltof random, ekki bara einu sinni, heldur tvisvar! þarna lá hann bara og spjallaði "það kom ljót hendi og togaði í fótinn minn í mínu rúmi í nótt, hún var með klær, og bólur og svört"
ég ætla að fara að sjá þarna emily rose myndina og gá hvort að ég get sært þessa furðulegu anda úr barninu mínu :s

2005-11-18T13:16:00.000Z

aumingja ég

ég vorkenni sjálfri mér mjög mikið núna, ég er ekki búin að fara útúr húsi síðan á mánudaginn...

sko, það tækist þetta engum nema mér, ég er tuttugu og fimm ára nóta bene, og ég er búin að næla mér í einhvern sjúkdóm sem að fólk fær ekki fyrr en það er orðið sextugt! pabbi sagði oft við mig að ég ætti að lifa hægar, ég yrði búin að öllu fyrir fertugt með þessu áframhaldi, en kommon, ég hélt hann ætti við ferðalögum og námi og djammi og fjöri, ekki sjúkdóma, ég ætti kannski að fara að láta tékka á kólestrólinu við tækifæri...
nú verð ég að sætta mig við það að liggja í rúminu að minnsta kosti frammað mánaðamótum, ég hef ekki verið svona dugleg að lesa skólabækur síðan...
síðan..
(rifj upp-rifj upp-brak-brestir-hugs ógeðslega fast-doink!)
ALDREI!
hversu súrt er það? ég hef aldrei lesið svona mikið, af skólabókum, jújú, ég las harry potter, hann gerist í skóla...
þetta eru örlögin, ég er viss um það, örlögin og pabbi er komin með einhvern díl, þetta gerðist allt í réttri röð, fyrst lendi ég í endalausri karla vitleysu, og allir gaurarnir sem ég er ýmist búin að vera að deita eða fokka í undanfarið lentu saman á djammi..
ok
this requires some explinations..
þetta er ekki eins slæmt og það hljómar, eins og þið vitið var ég að hitta cliff, þarna einhverntíman fyrir löngu, vil helst láta sem minnst fyrir því fara, en þegar ég hætti að hitta hann, þá hitti ég þennan gæja þarna sem er í einu postinu fyrir neðan, og ég, svoooo dugleg, er ennþá að hitta hann, en þarna í millitíðinni kynntist ég strák sem vinnur með terry, sem kom daginn sem terry fór, og hann er voða krúttlegur og allt það, bara soldið ungur... en ég er búin að vera að kreista uppúr honum upplýsingar, gegn voða fögrum loforðum um að fara með honum út að borða og svona, svo um daginn var ég að djamma með söndru, og sá ég þá ekki bara cliff og D vera að tala saman, ég panikkaði, reyndi að gera mig ósýnilega, (stutt síðan ég las harrý potter) en passaði samt uppá að sandra sæi allt sem framm fór á meðan ég gretti mig og kreisti, það eru allir hálf berrasaðir þarna inni og pottþétt enginn með neitt sem gæti verið svona invisibility clouge... daginn eftir var ég að tala við jenný, í þvílíkri geðshræringu sagði ég henni frá þessu, þá fór hún að spurja útí hann, já hann er með tattú á framhandleggnum... já, já... átti cliff þá ekki mynd af honum! damnit, þar fór sá möguleiki að þeir þekkist ekkert og hafi bara óvænt verið að tala saman á djamminu...jenný bauðst til að senda mér hana á meilið mitt, jebb, kúl, alltaf gaman að hafa myndir af sætum strákum á tölvunni sinni til að skoða á dimmum rigningardögum;) það tók svona viku, og þegar ég fékk helvítis myndina, haba haba, ekki bara D heldur annar sætur strákur... uhh, voða kannast ég við hann...var hún þá ekki af D og uppljóstraranum mínum!!
annað panikk attakk, það er kannski ekki skrýtið að ég sé komin með einhvern gamlingjasjúkdóm, tvö væg hjartaáföll á viku, ...ég lifi greinilega hratt...
D var á æfingu þannig að ég hringdi í uppljóstrarann, jú jú, þeir eru vinir, "ég er á leiðinni til hans núna"
e: "öööh... ekkert vera að nefna mig, né myndina, né neitt.. ööö WE NEVER HAD THIS CONVERSATION!!"
þetta var svona eins og í bíómyndunum þar sem er í rauninni boðið uppá tvær mismunandi atburðarrásir, þetta ár er búið að vera þannig, þá kemur súr spurning...af hverju í ósköpunum vel ég alltaf þá atburðarrás sem leiðir til vandræðalegra mómenta, engra svara og sprenginga?
af hverju er barbapabbi bleikur?
og hver skildi teletubbies eftir eina í heiminum?

svo (í frmahaldi af þessu fyrsta sem krafðist soldið langra skýringa af sökum lélegs bloggs, en þetta hérna skýrir þessa löku frammistöðu mína í bloggheiminum)
netið mitt aftengdist um daginn, ég get ekki skrifað afhverju á netið, því ég ætti á hættu að vera kærð 0r sum, en ég skal svara þessari spurningu, NEI, það er ekki því að ég borgaði ekki símareikninginn.

svo þriðja, verð ég fárveik og má ekki fara út, get ekki einu sinni þrifið eða breytt íbúðinni minni, eina sem ég má og get gert er að liggja uppí rúmi og lesa bækur! SKÓLABÆKUR!

allt er þá þrennt er, pabbi og örlögin hafa komið sér saman um að láta allt sem þau gátu gerast til að ég liggji yfir skólabókunum,

þumbs up!

ykkur tókst það!

(takið eftir því að þeim hefur greinilega líka tekist að gera mig endanlega geðveika fyrst að ég er farin að blogga til dáins fólks og örlaganna!!)
KRÆST

2005-11-08T14:45:00.000Z

Anda inn anda út

Ég er netlaus, netið mitt dó um daginn, ég get ekki bloggað, ég get ekki talað á msn, ég kemst ekki í póstinn minn...

anda inn anda út

ég lofa að lifa af...

ég kem með hrakfallasögu helgarinnar um leið og ég kemst á internetið í meira en þrjár mínútur í einu...

2005-11-02T14:57:00.000Z

yfir öll velsæmismörk!!!

ok, nú er þetta orðið einum of! ég játa að ég hef ekki mikið álit á íslenskum karlpeningi nú til dags, eða í augnablikinu karlmönnum almennt, ég hef orðið fyrir mikilli gagnrýni vinkvenna minna og enn meiri gagnrýni "male" vina minna fyrir að beisikklí "gefa ekki íslenskum strákum séns" ég ber það fyrir mig að ég veki ekki athygli íslenskra karlmanna, það er auðvelt að vera sæt inni á opus, þar sem sæt þýðir ekkert frekar að vera mjó og ljóshærð eins og á flestöllum öðrum skemmtistöðum í rvik, þú mátt vera með stóran rass og hrista hann eins og þú getur!

einhver sem ég veit ekki ennþá hver er ákvað þá að reyna að sannfæra mig um að ég hafi ekki rétt fyrir mér, og sendi mér sms af netinu; "ég er skotinn í þér" stelpurnar þvertaka allar fyrir að hafa sent mér þetta, en ég sé hvernig hlakkar í þeim, hver sú sem sendi þetta, be a man og komdu framm!

en nú fór einhver yfir limmið, einhverra hluta vegna fékk ég e mail, frá einhverri deitsíðu sem heitir www.blackmatch.com the ultimate dating site for black singles! kommon, ok, ég játa, þetta er pínulítið fyndið, samt ekkert til að grenja úr hlátir yfir, allavegana ekki ef þú heitir eva dögg... ég er ekki SVONA mikið wannabe...

ég þarf greinilega að fara að taka hegðunarmynstur mitt til athugunar, en á meðan, hver sem er að missa sig yfir mér, keep up the good work, u might actually manage to crack a joke soon!
urrrr

2005-11-01T15:14:00.000Z

Djók dagsins

í framhaldi af day brightenernum, þá datt mér ekki í hug að cliff mundi nokkurn tíma hafa samband við mig aftur, en jú... hann verður að vita hvar hann hefur mig ef ske kynni að hann standi uppi einn með enga gellu, þetta er eitt skemmtilegasta samtal sem ég hef átt í langan tíma:

C:hey i need my movies

E: unlucky u

C: unlucky me nothing so ur going to steal my movies?

E:U think u can call me a bitch and a liar and then i´ll let u near me cause of some movies?

C:i don´t have to come near u just leave them outside or something and i can come pick them up

E: that´s too close

C:look i can send somebody to get them

E: no thank u i´m cool

C:cool or not i want my stuff so ur going to have to deal with it, all i want is my movies

E: deal with what? LOL! u got issues man and i´m the least of ur problems

C:i don´t have any problems besides getting my movies

E:the power of denial...mmmm, ignorance is a blizz isn´t it

C:whatever man i will be by one day this week so just give me my movies so we can move on

E:i´m way beond all this so just leave me alone and spread ur mess somewhere else darling

C: ok i will, just have my movies when i come

E:i gave u an awnser, maybe u should browse throug ur txts again, i understand that ppl like u
sometimes don´t get things the first time, so just take ur time, and read it over a couple of times baby

2005-10-31T15:15:00.000Z

here´s a day brightener

spurning dagsins:
hvernig tekst Evu að enda laugardagskvöld sitt afturí bíl hjá pari, sem hún þekkir svo gott sem ekki neitt, og er að taka eina af sínum lokarifrildissyrpum?
kommon, það tækist þetta engum nema mér!!

ég hef fengið formlegt leyfi hjá jenný til að posta þessari sögu, þetta er afskaplega áhugavert ævintýri, en fær mann til að velta vöngum hvort að ég leiti uppi þessa gæja eða hvort að þessir gæjar elti mig uppi...
ok, ok, þið hafið trúlega ykkar álit á þessu en leyfið mér að lifa í mínum heimi og velta þessu fyrir mér framm í rauðan dauðann...

þegar terry fór í september ætlaði ég að vera geðveikt lónlí gella og taka mér frí frá körlum í bili, en fór út að djamma með kareni frænku og þessi ákvörðun var gleymd fyrir miðnætti, það var einhver gaur þarna sem ég talaði aðeins við og nennti svo ekki að standa og láta öskra í eyrað á mér svo ég gaf honum símann minn og kvaddi. Eftir einum of brjálað kvöld endaði ég fárveik uppí rúmi allan sunnudaginn, með hræðilega gubbupest, það eru komnar sex vikur og ég er ekki enn búin að voga mér aftur á mamas tacos, og við erum að tala um manneskju sem át þar einu sinni í viku!
ég smsaðist við þennan gæja allann sunnudaginn, hann sagðist ekki eiga kæröstu og væri ólmur í að fá að hitta mig, hann kom í heimsókn daginn eftir og svo framvegis, kúl gæji, skemmtilegur og hress, og allt gekk eins og þetta deit period gengur, svo fór ég að heyra spúkí sögur, og kemur ekki bara í ljós að maðurinn hafði bara alveg steingleymt að nefna það við mig að hann ætti jú kæröstu og 3, trúlega 4 börn! jæja, ég sem þarf yfirleitt að gera hlutina á óhefðbundna háttinn hafði uppá stelpunni og sagði henni hvað maðurinn væri að aðhafast þegar hún var ekki nálægt, hún var ekki lengi að sparka honum, skiljanlega, og við tvær skemmtum okkur vel og lengi við að rugla í honum til skiptis, og gaurinn sem virðist ekki hafa eitt einasta bein í líkamanum sem sér um eftirsjá (já já, líffræði smíffræði) bauð okkur í heimsókn til skiptis og skildi svo ekkert í því afhverju við létum eins og bjánar.

allavegana, eftir alveg endalausa sápuóperu og botnlaust drama þá enduðum ég og jenný úti á djamminu á laugardaginn, honum cliff ekki til neitt voðalega mikillar ánægju, ég mundi allavegana ekkert vera neitt rosalega ánægð ef að ég mundi rekast á einhverja tvo gæja sem væru hvor öðrum reiðari útí mig saman á djamminu, ég væri farin að heyra í huganum hvernig þeir bölvuðu mér í bak og fyrir og skiptust á humiliating sögum um mig, en ég er náttla frekar sækó, en það var nákvæmlega það sem við gerðum allt kvöldið! hann var svo pirraður að í eitt skiptið sem að við löbbuðum framhjá honum gerði hann sér lítið fyrir og reif í hárið á jenný, gellan var ekki lengi að snúa sér við og bitchslappaði hann fyrir framan alla! pínulítil ljóshærð skvísa stelur kúlinu big time af svona gæja sem getur ekkert gert til baka, á þess að eyðileggja orðspor sitt endanlega!

í góðmennsku minni fengum við jenný hana öldu litlu til að leika smá leik með okkur, manneskjan á skilið orðu fyrir frammistöðu sína í þessu, hún fór til cliffs og fór að daðra við hann, það tók hana ekki 3 mínútur að fá hann til að biðja um símann hennar, og stuttu seinna voru þau komin í hörku dans útá gólfi, og við erum að tala um hörku dans, og það er ekkert lítið þegar þú ert útá dansgólfi á ópus! eftir smá stund þegar að við vorum farnar að sjá það á öllum svipbrigðum hans cliffs að hann var nokkuð viss um að hann þyrfti ekki að redda sér einhverri gellu klukkan korter í þrjú, þá labbaði ég til hans, hann var ekkert búinn að vera sá ákafasti í að tala við mig um kvöldið, þannig að hann tók aðeins í öldu með svona "fuck off, i´m busy" attitúd, heví kúl á því, með herkjum náði ég samt athygli hans... let me introduce u to my little cousin! ég hélt að andlitið ætlaði af honum, og það eina sem hann kom upp var það sem að ég held ég hafi heyrt hann segja uþb fimm hundruð sinnum á síðustu viku, "i´m cool" riiight, u look lika an asshole right now! við grenjuðum úr hlátri, massa ánægðar með árangur okkar í þessu máli, cliff fullyrti að honum væri meira en sama um þetta allt, samt greinilega ekki meira en svo að hann lenti í slagsmálum stuttu seinna og var hent út.
þannig atvikaðist það að ég og jenný fórum á eftir honum stuttu seinna því hún þurfti að ná í eitthvað drasl í bílnum hans, fuss, þarna sat ég eins og illa gerður hlutur í 40 mínútur, ekki svo að segja að ég hafi ekki notið þess í botn að geta fengið hann til að fronta allt sem hann var búinn að segja og gera, hann var búinn að ljúga jenný fulla og þurfti að standa fyrir öllu sem hann sagði, ég var orðin massa pirruð, reif af honum húfuna, og ég held að ég hafi slegið öll met sem til eru í að fara í taugarnar á fólki, ég er bara stolt af því, hann átti alveg skilið að eiga smá miserable kvöld, því við skvísurnar skemmtum okkur vel.

quote dagsins:
don´t mess with eva, þú gætir tapað húfunni þinni, og kærustunni!

2005-10-23T19:43:00.000Z

Bitter gella...

eins og svo oft áður þarf ég að losa eftir helgina, eins og karlmennirnir sem hlaupa um allt og reyna að finna sér lauslátan kvenmann til að losa UM helgina, þá sest ég hamingjusöm við litlu tölvuna mína og losa eftir helgina, það er mjög umdeilt hvort að það sem fram fer fyrir framan tölvuskjá sé framhjáhald eða ekki, í mínu tilviki er það framhjáhald, ég get setið með þessari litlu vinkonu minni tímunum saman og hún segir mér allt sem ég vil vita, vegna þess að vinkona hennar, hún google.com veit allt, allt, allt! það er alveg botnlaust hvað ég fæ uppúr þeim stöllum, og þið vitið að ég eeeeelska slúður, hvort sem það er um mig eða þig eða jón jónson þá lifna ég öll við þegar einhver hringir eða kemur og segir með hneykslunartón: "Eva, veistu hvað ég var að heyra?" ég verð eins og lítill krakki, byrja að iða, ræð ekki við brosið, og ef þú hljómar extra spennandi byrja ég að hoppa um og toga í ermina eins og til að flýta fyrir ferlinu, þetta eru algerlega ósjálfráð viðbrögð, eins og blómin þurfa á sólinni að halda, og teygja sig á móti henni þegar hún sýnir sig, ég er blóm, vökvið mig með slúðri...!

ég og amanda erum víst mest desperate gellurnar í hópnum, við gátum ekki beðið eftir að það kæmi laugardagur til að djamma, á föstudadseftirmiðdegi réðum við ekki við okkur lengur og skelltum okkur á tjúttið, við vorum heima hjá mér að gera okkur til og sötra, frekar lónlí gellur en við skemmtum okkur vel, einhverntíman um kvöldið hringdu bjarni og sverrir og skelltu sér í heimsókn, þótt það hljómi ótrúlega þá náðum við 4 alveg endalaust vel saman, öll komin á trúnó ársins og varla að nenna að fara niðrí bæ, okkur fannst við svo skemmtileg, eitt af hitamálum kvöldsins var túristagædinn ég, kannski var ég gæd í fyrralífi, ég hef bara alveg endalaust gaman af útlendingum, og ég fæ svona "mömmu-fíling" fyrir þeim, langar alveg rosalega mikið til að sýna þeim hálft ísland og vera viss um að þeir lendi nú ekki á einhverjum stað eins og langabar eða eitthvað og haldi að ísland sökki, svo skemmir ekki að geta sýnt þeim hvað ég á sætar vinkonur og þeir sannfærast um að íslenskt kvenfólk sé það fallegasta í heimi, gamall orðrómur sem við reynum mikið til að halda gangandi...
við komum inná vegamót og það eru ekki liðnar 3 mínútur þegar ég er komin í hörkusamræður við EINU útlendingana inni á staðnum, það var bara til að toppa kvöldið fyrir strákunum sem skemmtu sér meira en lítið yfir þessari snörpu frammistöðu minni, auðvitað varð ég að sýna þeim ópus... við skulum samt ekkert vera að nefna það að ég dreg hvern þann sem ég næ taki á á ópus, það hefur meira að segja gengið sú saga að ég helli vinkonur mínar fullar í þeim eina tilgangi að lokka þær inná ópus þegar þær eru orðnar of fullar til að mótmæla, meira að segja sagt að ég safni liði til að sannfæra þær allt kvöldið um ágæti þessa staðar og tónlistarinnar sem er spiluð þar...
hands up fyrir andra sem er með mér í skólanum og er dj á ópus... ;)

jæja, bitter gellan mætt á ópus, í rauða rauða kjólnum sínum með bínurnar til sýnis marsera ég þar inn, var ekkert rosalega lengi að losa mig við gæjana sem nenntu að koma með mér þangað og borga mig inn, í hörkuafneitun yfir því að egóið mitt hafi verið sært af ómerkilegum karlmanni í vikunni, rak ég nefið uppí loftið og reyndi mitt besta til að trúa því að ég væri alveg ómissandi beib á svona stað! svo samhliða áfenginu sem rann af mér rann egóið af mér, og ég hlammaði mér á stól og sendi honum sms, þegar ég var búin að sannfæra sjálfa mig um að ég væri sko bara að því til að hann vissi að ég væri ennþá úti klukkan 4, "ég er sko úti að djamma ekki velta mér uppúr fávitaskapnum í þér!" my ass! ég held að það væri spennandi issue fyrir félagsfræðinga að ganga um með videokameru á djamminu, því þegar ég var sest lenti ég í einum furðulegasta klukkutíma lífs míns, það var einhver gæji þarna sem var búinn að gera nokkrar tilraunir til að nálgast mig en ég var ekki alveg í stuði fyrir eitthvað svoleiðis, en þegar ég er sest, með símann í hendinni (spennandi gella..?) notar hann tækifærið og kemur til mín og fer að spjalla, svona uppað því marki sem hægt er að spjalla inná svona stað, það tók trúlega svona 4 endurtekningar að ná nafninu hans og enn fleiri að fá þessar beisikk upplýsingar, aldur og "what the fuck r u doing in iceland" nema hvað, á þessum stutta tíma sem ég sat og talaði við hann, komu svona fimmtíu litlar stelpur að tala við hann, knúsa hann, kyssa hann á kynnina eða skaka sér uppvið hann á einhvern annan hátt, og ég í mínu bitter stuði lá frammá borðið og grét úr hlátri, gerði endalaust grín af þessu, honum fannst þetta fyndið í svona korter, svo næstu tuttugu mínúturnar var hann farinn að pæla hvort ég væri bara í massa vondu skapi, eftir um fjörtíu mínútur var kominn svona.. er-manneskjan-geðveik-svipur á hann, en hann þraukaði samt að sitja þarna alveg lengi eftir að við vorum orðin uppiskroppa með umræðuefni, en hann stökk upp um leið og jesse kom að tala við mig, trúlega frelsinu feginn, hefði maður haldið, en alda litla var þarna inni, sá hann labba í burtu, og vitandi af öllu kjaftæðinu sem er búið að ganga á, vorkennir hún mér og rýkur á eftir honum útí dyr og otar að honum símanúmerinu mínu... alveg gegn mínum vilja (hóst hóst) en ég var víst ekki leiðinlegri en svo að gæjinn var búinn að hringja í hádeginu daginn eftir, er það ekki kommon regla hjá amríkönum að bíða í svona átta daga? kannski er þetta eitthvað thing að safna saman stelpum til að fjölmenna á leikina hjá þeim, en dísúss, mér finnst körfubolti leiðinlegur, ég er léleg í að horfa á svona, og enn lélegri í að láta eins og mér finnist þetta spennandi, og guð forði mér frá því að þurfa að fara að hoppa og klappa bara af því að það er einn hot gæji á vellinum, kannski ég ætti að reyna að ímynda mér líkamsþyngd þess gæja af slúðri, og þá gæti ég kannski verið pínu sannfærandi í klappinu...

þegar ég kom heim daginn eftir, ég gisti ss útí nesi, þá angaði allt af reykingarlykt, jukk, það var reykt inni allt kvöldið og íbúðin mín er ennþá gegnsýrð af fýlu!

svona í framhaldi af útlendingum og útleskum reglum og tónlist og rassadillum á ópus, ákváðum ég og kata að það væri 30 stiga hiti í rvik! við fórum í sund á litlu sætu bikíníunum okkar og veltum okkur um í svona tvo klukkutíma, og svo eins og maður gerir á heitum dögum á íslandi (í þessu tilviki rétt undir frostmarki) þá fórum við og fengum okkur ís í álfheimunum, þarna stóðum við, sjúskaðar frá hell, hökkuðum í okkur ísinn og skulfum af kulda, í orðsins fyllstu merkingu, ég stóð varla í fæturnar þegar við löbbuðum út, settumst uppí bílinn, setti á mig ullarvetlinga og miðstöðina í botn, ég er snillingur í að vera hallærisleg... næst sleppi ég ísnum, my vote for heitt kakó í næstu þynnku, og rjóma með... mmmm

2005-10-20T22:19:00.000Z

sjísúss

næstum mánuður síðan ég bloggaði, búin að móttaka margar kvartanir og læti, það bara hættu að gerast fyndnir hlutir fyrir mig, svo allt það fyndna sem er búið að gerast í kringum mig undanfarið, er ég vinsamlegast beðin um að segja ekki frá... hvað er fjörið við það?

eina sem er fréttnæmt er að viktori orra tókst að fá 3 höfuðhögg á innan við viku, fyrst sparkaði einhver í hausinn á honum á leikskólanum, og hann fékk lítið gat á hausinn, svo tveim dögum seinna, á laugardegi datt hann á hornið á tölvuborðinu og fékk ágætis gat á hnakkann og ég og mamma brunuðum með hann uppá slysó og það þurfti að sauma það, svo á mánudeginum kom ég að sækja hann í leikskólann og þá var hann nýbúinn að detta, þá var hann að hlaupa til að klaga í fóstruna að einn krökkunum var að strjúka yfir girðinguna, en þegar hann hljóp fyrir hornið rennur hann eitthvað til og lendir með kinnbeinið beint á horninu á sandkassanum, þetta leit ekki svo illa út þá, en daginn eftir var augað á honum horfið í bólgu, ég hef held ég aldrei á ævinni séð eins ljótt glóðarauga á litlu barni...
en sem betur fer er þetta búið að hjaðna fljótt...

jú annars, ég get sagt ykkur eina fyndna sögu, ég held ég hafi kynnst leiðinlegasta manni sem ég hef á ævinni kynnst, ég átti að fara að fljúga en kennarinn minn var kallaður út í vinnu, ég veit ekki við hvað annað hann er að vinna, en það er alltaf verið að kalla hann eitthvað út. o jæja, þannig að ég fer með einhverjum öðrum gæja, svona frekar sætur fyrst, og þið sem þekkið mig vitið hvernig ég get einfaldlega dottið útúr heimi hinna lifandi þegar ég kemst í of mikið návígi við fallega karlmenn... o jæja, þetta byrjaði ekkert svo illa, en með hverri mínútunni sem leið varð ég pirraðari og pirraðari, hann var svona þessi týpa sem var kannski voða sætur í tíunda bekk, og á fyrstu árunum í framhaldsskóla, og er að lifa á því ennþá, með þetta leiðinlega fyrirlitningar attitúd og stæla, við td setjumst inní flugvélina og það eru svona belti sem þú getur spennt bara þvert yfir þig og svo geturu tekið þriðja bandið sem kemur svona yfir öxlina og krækt því í hitt beltið, nema það að við notum það eiginlega aldrei, en gaurinn í sínu leiðinlega skapi sagði þegar ég var að fara að starta vélinni "þú ert ekki tilbúin!!" "öööö..jú" "NEI, þú ert ekki tilbúin!" "öööh, hvað?" "þú ert ekki komin í öll beltin!! þú ferð ekkert í loftið án þess að vera með öll beltin spennt, tilhvers helduru annars að það sé verið að setja belti í vélinni ef maður notar þau ekki? helduru að þetta sé bara þarna afþví bara eða?" ...
þetta er bara áður en ég startaði vélinni, klukkutíminn sem ég var í lofti var helvíti.. ekki helvíti á jörð..helvíti uppí lofti, föst á einum og hálfum fermetra með hræðilega leiðinlegum gæja!! ég þarf að láta hann kvitta í loggbókina mína en ég nenni því ekki... liggur við að ég beili á þessum eina tíma bara til að þurfa ekki að hitta hann aftur..jukk

það er formlega búð að banna mér að segja frá síðustu tveimur djömmum, og nýjasta dramað í ástarlífinu mínu sem er alltaf soldið skrautlegt, get ég ekki bloggað um af virðingu við þriðja aðila...eiginlega fyrsta aðila, þar sem ég er þriðji aðili, flókið mál...

ég lofa að reyna að lenda í einhverju skemmtilegu á næstunni sem inniheldur bara mig og fólk sem mér sama um svo ég geti sagt ykkur frá því...

skál fyrir því,
sérstakt skál i botn í tequila fyrir söndru mína
pís át

2005-09-29T19:52:00.000Z

strumpur sem heitir tómatur

sonur minn hefur officially sagt sinn fyrsta brandara, ekki svo að segja að hann sé ekki búinn að vera gangandi djók frá því að hann fór að labba, heldur kom fyrsti lærði brandarinn frá honum í gær, ég hló svo mikið að ég snarbeygði og fór heim til mömmu og stillti honum upp fyrir framan hana og lét hann segja hann aftur, og aftur, þetta var í gær um fimm leytið, síðan þá er ég búin að stilla honum upp svona tíu sinnum og biðja hann að segja hann, ég er búin að grenja úr hlátri allan tímann...

einu sinni var strumpur sem hét tómatur, og þá kom vél, og datt óvart á hann, og þá syngti hann: "nú liggur vél á mér, nú liggur vééél á mér"

2005-09-29T12:32:00.000Z

klukkuð, hljómar ískyggilega líkt klikkuð...

1. ég er með sjúklega þráhyggju á að það má ekki hrista pepsíð mitt, þetta er ein af þeim ástæðum sem fá mig til að blána og roðna og rjúka útum eyrun á mér! mín ráðlegging; ekki láta á það reyna, aldrei!

2. ég á mér enga martröð verri en þá að vakna einn daginn, og vera eins og allir hinir, skera mig ekki úr, þetta hefur verið kallað athyglissýki frá því að ég komst á gelgjuna, en svo fattaði ég að besta aðferðin við að halda þessu við er að hætta ekkert á gelgjunni, það hefur gengið ágætlega hingað til, ég ætti kannski að sækja um í þessa nýju útgáfu af guinnesbókinni, sem eina manneskjan sem hefur enst í 14 ár á gelgjunni...?

3. ég skipti um rithönd eftir því hvaða eva ég er.

4. ég er með fáránlega dellu fyrir að skoða fólk á netinu, ég googla alla sem ég kynnist, (sérstaklega gaman að googla ameríkanana) ég get eytt fleiri klukkutímum í að skoða svona vinasíður eins og hi5 eða deitsíður, ég er skráð með einhverjum fáránlegum nöfnum inná fjöldann allann af svona síðum, bara til að skoða fólkið þar og myndirnar af þeim.
nb. ég hef fundið helminginn af ykkur sem lesa þetta inná þessum síðum líka ;)

5. í meira en helmingi þeirra tilvika sem ég svara ekki símanum, þá er það vegna þess að ég nenni ekki að tala við viðkomandi, eða bara fólk almennt, ég elska að ég geti slökkt á hringingunni á meðan síminn hringir, þá veistu allavegana ekki að ég skellti á þig...

ég klukka Kötu og Amöndu (ein síða en fimm staðreyndir hvor),Inga Björn, Ástu frænku og Greiðu litlu!!

2005-09-19T22:07:00.000Z

ég-er-þvílík-skvísa-...

það er ekkert spennandi að gerast hjá mér þessa dagana, ég er trúlega að fara að fljúga solo á morgun, ég er búin að neita nokkrum sinnum, ég er ekki alveg að þora því sko, held það væri best að rýma borgina á meðan, bara svona til öryggis, ef ég skyldi crasha einhversstaðar... ég lofa að reyna að miða á laugardalsvöllinn...

ég fór út að djamma á laugardaginn, við allar stelpurnar, geggjað gaman, ég skemmti mér konunglega, kom heim um sjö leytið, gerði mér ekki alveg grein fyrir því hvað ég var drukkin fyrr en ég fór að labba á hluti hérna heima...

við fórum á vegamót, fyrst bara ég og kata og svo komu stelpurnar aðeins seinna, við sátum fyrst við eitthvað borð með einhverjum strákum sem voru frekar daprir eitthvað, við tvær í þrusustuði dansandi við borðið á okkar einstaka íslenska máta, og þeir eitthvað voða þöglir... kannski erum við bara ekki eins spennandi og við héldum... einn gaurinn þarna bauð mér nú samt að kaupa vetlingana mína af mér! ég nefninlega sökk í sjálfsvorkun um daginn því ég gerði mér skyndilega grein fyrir því að amma mín hefur ákveðið eins og fleiri í þessari ætt, nefnum engin nöfn, að sniðganga mig, þrátt fyrir ítrekaðar beiðnir og tilboð um hitt og þetta þá vill hún ekki prjóna vetlinga handa mér! þetta er versta höfnun sem nokkuð barn getur orðið fyrir! ég fór í geðshræringu minni niður í kolaport, og valdi mér vinalega fullorðna konu með fullt af prjónuðu dóti fyrir framan sig og sannfærðist um að þarna væri kona sem skildi mig, ég er viss um að barnabörnin hennar hafa hafnað henni með því að neita að taka við prjónuðu vettlingunum og ullarsokkunum hennar, og greyið konan sem getur ekki hætt að prjóna hefur farið niður í kolaport í örvæntingarfullri leit af fólki eins og mér, ég keypti æðislega vettlinga fyrir 800 kall.
gæinn bauð mér 5000 kall fyrir þá, en ég setti á mig vettlingana, og þar sem ég sat inná vegamótum í minipilsi hlýrabol og með fallega þykka ullarvettlinga, hugsaði ég til "ömmu" minnar úr kolaportinu og vinnunnar sem hún lagði í þessa vetlinga handa aumingja mér, svo að mér verði ekki kalt í vetur, og afþakkaði, maður selur ekki hluti sem hafa tilfinningalegt gildi...
stuttu seinna komu stelpurnar og við fundum okkur borð útí horni þar sem að eldhúsið var einu sinni og komum okkur fyrir þar, það var einhver gæi á næsta borði, svo ég með eitthvað nýfundið sjálföryggi greip mér sígó og setti upp attitúdið, þið vitið, þetta þarna ég-er-svo-ógeðslega-kúl-attitúd, og gjóaði augunum að honum við og við, mér var svo illt í löppinni að ég gat ekki staðið upp og mér var skapi næst að gretta mig og detta á öxlina á amöndu og gráta, en ég ákvað að fara útí smá tilraunastarfsemi, þið vitið, ca á fjórða bjór er maður orðinn alveg ógeðslega mikil skvísa, og svo þarna á fimmta eða sjötta verða allir aðrir ofboðslega fallegir, en í mínu tilviki þá fæ ég einhverjar æðislegar hugmyndir, ég gjörsamlega brillera í "rökhugsuninni" þetta var eitt af þeim mómentum...
eftir örugglega klukkutíma, nokkra drykki, og alla svipi sem ég á sem flokkast undir höstl-look, þá standa þeir upp og eru að fara! bömmer, greinilega bara ég sem er á fjórða bjór! nema hvað, vinur sæta gæjans kemur aftur nokkrum mínútum seinna með penna, og segir að vinur sinn vilji símann hjá mér, sko, ég var búin með alla höstl svipina mína, og þá var líka bara þess auðveldara að smella yfir á ég-er-ógeðslega-góð-með-mig-lookið, tók af honum pennann og krotaði númerið mitt í lófann á honum, sneri mér svo undan og tuggði tyggjóið mitt af geðveikum ákafa... gæinn fór bara inná klósett og hékk þar heillengi, ég var sko ekkert að fylgjast með þeim, ég var massa upptekin við að flækja tyggjóinu mínu utanum vísifingurinn, og klára alla ég-er-ógeðslega-upptekin-og-ekki-ein svipina mína, kemur þá ekki gaurinn útaf klóinu, þessi sæti sko, labbar bara beint uppað mér, kemur heví nálægt mér og segir: "takk fyrir að gefa mér númerið þitt" og smellir einum riiiiisakossi beint á munninn á mér!!!
ég reyndi eins og ég gat, en eini svipurinn sem ég fann var ég-er-algjört-nörd-og-er-að-fara-massívt-hjá-mér-og-get-ekkert-sagt-því-öll-virka-heilasellan-mín-er-að-leita-af-svip!!!
svo labbaði hann bara í burtu og ég sat þarna ein með þennann svip pikkfastann á mér... talandi um að stela af manni kúlinu!!

2005-09-06T23:38:00.000Z

magadans...eða súludans?

ég sit oft á kvöldin og hef ekkert að gera og get ekki sofnað, kemst ekki út því að gormurinn er sofnaður, og dagskráin búin í sjónvarpinu, í gær fór ég að labba um íbúðina, kíkti aðeins á netið, og var eitthvað að dúlla mér, svona um og uppúr miðnætti er ekki beint mikið um að vera í kringum húsið mitt, og líklega það síðasta sem fólkið í bílunum sem keyra framhjá er að gera er að fara að horfa innum gluggana...
fólk situr ekki úti í garði á miðnætti...
í gær hundleiddist mér, labbaði inní stofu og fór eitthvað að snúa mér í hringi, ég hef ekki farið í magadansinn í rúman mánuð, svo ég ákvað að rifja aðeins upp "múvin" og byrja að dilla mér þarna eitthvað, á nærbuxunum, eftir smá stund er ég komin í full swing þarna á stofugólfinu, búin að skella disk í tækið og er sko aldeilis að fá útrás fyrir uppsafnaðann pirring síðustu daga, alveg að meika það, og þið vitið, maður er svona alveg í það ýktasta þegar maður er einn heima hjá sér og veit að enginn er að horfa...
veit...
eða heldur...
eftir smá stund er ég orðin þyrst, og fer að ná mér í vatnsglas, og læt vatnið renna í smá stund svo það verði kalt, þarna stend ég við eldhúsvaskinn á naríunum, með puttann undir vatsbununni og lít upp, og sé sjálfa mig speglast í glugganum.. svaka skvísa á ferð sko... nema.. það er einhver hreyfing bakvið spegilmyndina mína, svo ég beygi mig og gretti og reyni að sjá hvað það er, það endar með því að ég slekk ljósið í eldhúsinu til að sjá betur út
getiði hvað, fólkið í húsinu fyrir ofan mig er nýbúið að byggja sér sólpall, yfir hálfa lóðina, er ekki bara búið að koma fyrir borði og stólum og hitasveppi og alles, og þarna sitja einhverjar 4 manneskjur og horfa á mig, og ég í geðshræringu minni hálf skríð inní herbergi til að fara í einhverjar flíkur, ekkert að fatta að fyrst að ég var búin að slökkva ljósið sást ekkert inn lengur, á innsoginu í hláturskasti, heyri ég samt fólkið bakvið skella uppúr, og hvíslast svo eitthvað á, ég sat inní herbergi í smá stund og vonaði að þau hefðu ekkert tekið eftir mér...
ég er hálf farin að dotta stuttu seinna, viss um að þau hafi ekkert séð, þá heyri ég umgang og einhver segir: "jæja, komum okkur inn fyrst strippsýningin er búin"
darn!

2005-09-02T22:17:00.000Z

Eruði með?

skrýtið hvað sumt fólk getur farið í taugarnar á manni...
Ég var að koma úr skólanum, dagur 2 af 12 vikum, þrír og hálfur klukkutími af eðlisfræði, get ekki sagt að ég hafi skilið mikið, þið vitið hvernig það er þegar maður missir þráðinn og þá fer hugurinn að reika og maður heyrir ekki orð í kennaranum fyrr en hann hækkar róminn og endar einhverja svakalega fræðilega rommsu á "Eruði með?" ekki misskilja, kennarinn er fínn, ég hef semsagt hitt tvo af 9 kennurunum mínum, og báðir eru frekar hönkí gaurar, líst vel á þetta sem komið er, nema það í gær eyddi ég alltof löngum tíma í að spá í það hvort að hringurinn sem hann var með væri giftingarhringur eða ekki, gat sjálfri mér um kennt að hafa ekki sest framar, kennarinn í dag var ekki með hring.

allavegana, ég á mér leyndarmál, þegar ég verð reið eða pirruð þá þarf ég alltaf að fara útí sjoppu og kaupa mér nammi, svo sest ég einhversstaðar ein og hakka í mig þangað til að ég er ekki pirruð lengur, akkúrat núna sit ég heima í einu af þessum sykurköstum og næ varla að skrifa hálfa setningu á milli þess sem ég ríf í mig súkkulaði og lakkrís.

það er þessi stelpa í bekknum, greyið byrjaði á að fara í taugarnar á mér fyrir að vera asnalega klædd, mamma átti svona gallabuxur um '87, svona sem ná uppfyrir nafla og ganga langleiðina uppí skoruna á þér, bleikum póló bol og gallajakka í stíl!! svo kom ég auga á skóna hennar, ég hefði ekki einu sinni hætt mér í garðvinnu bakvið hús í svona skóm, ég hefði látið þar við sitja, nema hvað, hún opnaði munninn, heimur minn var hruninn, "ætli það sé of seint að skipta um hóp?" var það eina sem komst að í hausnum á mér, en ég komst að þeirri niðurstöðu að það hlyti að vera önnur svona týpa í hinum bekknum líka, og þar sem giftingar/eða ekki hringur kennarans og frekar skemmtilega útskýrt námsefni náðu að halda athygli minni svona nokkurn veginn gangandi um kvöldið þá tókst mér að spá ekki meira í þessu.

en í kvöld var það eðlisfræði, það heldur ekki athyglinni gangandi í 3 tíma, það fjarlægðist allt og það eina sem ég sá var stelpuskjátan, fyrst dró hún upp handáburð, úr MYLLU BRAUÐPOKA!! kommon! svo bar hún hann á sig svona með handarbökin saman, eins og einhver yfirstéttardama frá 1920! ég heyrði ennþá ekkert í kennaranum, þá fór hún að laga á sér hárið, sko, annaðhvort ertu með hárband eða ekki, þú getur ekki verið með feikað skýluklútshárband, og sett í þig einhverja svaka greiðslu, það kraumaði í mér og ég fylgdist með henni skipta hárinu á sér framm og til baka, kennarinn er ennþá einhverja kílómetra í burtu... "eruði með?" ég leit á töfluna, mynd af flugvél.... ég slakaði á í nokkrar sekúntur og svo opnaði hún munninn, grrr... hún er ein af þessum týpum sem heldur að það að spurja "góðra" spurninga sé að geta rekið kennarann útí horn, svo glottir hún eins og hún hafi unnið svakalegan sigur þegar kennarinn segist bara því miður ekki vera viss... grrr... svo kemur það versta, í hverjum frímínútum stendur hún upp og strýkur á sér rassinn!! hvað meinaru??? ég sit líka á hörðum stól! ekki geng ég um og nudda mig! Kræst!!!

ég er pakksödd, ég er búin að éta burtu pirringinn, afslöppuð eftir allt súkkulaðið, og staðráðin í því að láta stelpuna ekki fara meira í taugarnar á mér. sé það ekki alveg gerast samt, en ég ætla að reyna mitt besta, betur geri ég víst ekki

2005-08-29T17:27:00.000Z

hausinn í sandinn...

ég kom að ná í strumpa klukkan 2 í leikskólann í dag því að hann á að vera styttri daga þar núna þar sem pabbi hans er að fara að taka hann eitthvað (loksins) hann rauk uppað mér um leið og ég kom og dró mig útí sandkassa til að sjá holurnar sem hann og telma sif voru búin að grafa, þvílíkar holur sko, þau voru þvílíkt stolt að þessu erfiðisverki sínu, og stungu skóflunum hvað eftir annað á kaf í sandinn á botninum til að sýna mér hvað þær væru djúpar, þar sem sonur minn er með uppátækjasamari börnum sem finnast, varð hann að gera eitthvað öðruvísi, það er víst einn af genagöllunum í familíunni, þessi staðfasta trú um að þú verðir að gera eitthvað annað en hinir, eitthvað öðruvísi, til að eftir þér sé tekið...
hann hefur ekki sloppið...
tekur hann sig ekki til og stingur hausnum á kaf í sandinn, og segir svo " mamma sjáðu! ég kemst alla leið!!!"

ég nota þessa aðferð mikið... sérstaklega á mánudögum, þá afneita ég helginni og öllum hennar bömmerum, reyndar nota ég hana alla vikuna, í hvert einasta skipti sem að ég tek up veskið og kaupi mér eitthvað með einu litlu hvissi og kvitta fyrir... alltof auðvelt

það er gott að vera þriggja ára, þá getur maður bara bókstaflega stungið hausnum í sandinn, og síðan ekki söguna meir...

2005-08-21T20:29:00.000Z

Ofurhetjan

enn einu sinni, sonur minn er furðulegur, hann er búinn að láta eins og brjálæðingur í allan dag, hoppandi á milli sófa hrópandi "ég er ofurhetjaaaa" og í annað hvert skipti koma einhver bardagahljóð eða "búmm búmm" beint á eftir, hann röflar eitthvað samhengislaust um skikkjur og það að berjast við vindinn fyrir mig, ég hef ákveðið að kalla hann badda snæ núna, ég veit ekki hvort hann hefur ómeðvitað ákveðið að ganga í hlutverk snæsins eða hvort við erum að tala um einhvern ættgengan skynvillusjúkdóm... vona að hann sé að taka við af badda samt frekar...

þetta var góð helgi, fyrir utan það að vera fárveik var hún fín, fyrir utan það að hafa misst af öllu, þá meina ég öllu á menningarnæturdagskránni, þurft að labba langar leiðir í mestu ausandi rigningu sem um getur í sögu íslands, og það að hafa verið að keyra fólk heim í 3 tíma, þá var hún góð :)
mí happy!

kallinn minn heitir samt hér með prinsessan á bauninni...

við héldum brilljant quesadillu og seviche partý á laugardaginn, 12 manns í mat, og það sem er enn betra, allir saddir og sáttir... held ég... vona ég...

því miður beraði ég mig ekkert um helgina, terry/prinsessan á bauninni þvertók fyrir að ég færi í flasspilsinu mínu aftur, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir til að segja honum að ég væri búin að sauma það saman, og að það teldist ekki með því að ég djammaði ekkert í því, varla neinn sá mig, en tískuprinsessan tók það ekki í mál, og já ég veit hvað þið viljið segja, hvað er orðið um evu þega hún er farin að láta einhvern kall stjórna því í hvað hún klæðir sig?
ég tek þetta til athugunar...

ég er þreytt, sjúskuð og lasin, en ef að mamma leyfir mér þá set ég inn soldið skemmtilega sögu hér á morgun, málið er bara það að það er ekki mín saga svo ég verð að fá leyfi til að birta hana...

lóa fer í fyrramálið, knús og koss og góða ferð beibí, lafja
tiff

2005-08-16T20:04:00.000Z

flass 2

jæja, smá pása, en nú kemur sagan sem að þið eruð búin að vera að rukka mig um eins og brjálæðingar síðan á sunnudag, sem er skýringin á því af hverju ég heiti tirutona flassari núna.

á laugardaginn síðasta ákváðum við að kíkja út að djamma, vorum fyrst heima hjá mér að gera okkur til en þetta var frekar leim og rólegt svo við ákváðum að fara heim til agnesar þar sem var einhver smá samkoma, ég kata og terry fórum þangað og helltum aðeins í okkur fyrir bæjarferðina, svo förum við nokkur saman í leigubíl niður í bæ og á vegamót, þar kveðjum við terry stelpurnar í smá stund því að við ætluðum að fara uppá 11 að ná í E, og þar sem að agnes er svona frekar eins og húsgagn en gestur á vegamótum þá höfðum við engar áhyggjur af því að komast inn þar eftir smá stund, einhverra hluta vegna tók ég stefnuna uppeftir, guð almáttugur ekki spurja afhverju, ég hef ekki grænan, en þegar við erum búin að labba svona 100 metra koma einhverjar tvær stelpur, og rífa í mig, þær ná varla andanum af hlátri, en tekst samt að stynja uppúr sér að pilsið mitt sé rifið, takk fyrir! þvert yfir rassinn, og ekkert smá gat, mín bara dillandi bossanum útí loftið á laugarveginum eins og ekkert sé, og nota bene, ég var ekki í sokkabuxum né neitt, í einum pínulitlum g streng sem huldi ekki mikið... umorðum þetta, hann huldi ekki neitt!!
við gerðum dauðaleit af einhverjum sem ætti nál og tvinna niðrí miðbæ á laugardagskvöldi, og enduðum á hótel 1919, þar sem að massa næs starfsfólk gaf okkur nál og tvinna og leyfði okkur að sitja þar inni í örugglega hálftíma að sauma pilsið mitt saman, það er annað en ég get sagt um drullu leiðinlega kallinn á hótel borg sem að frussaði útúr sér að það væru fleiri hótel í bænum, halló, mundi maður ekki reyna að hjálpa hálfnakinni manneskjunni?!?!?!
ég get ekki sagt að þetta sé mitt fagmannlegasta verk þessi saumaskapur á pilsinu mínu þegar ég vaknaði á sunnudag og fór að skoða það, en við hverju er að búast af ölvuðum miðbæjarflassara?
eins gott að ég verði ekki kærð
fyrst túttann svo rassinn
næst sleppi ég því bara að klæða mig
skál fyrir því

2005-08-04T01:16:00.000Z

Djö!%&helv&/$#andsk!!!!!

það er fluga inni í íbúðinni minni, hún er að gera mig gjörsamlega brjálaða!! í fokking fjóra daga og nætur er helvítis kvikindið búið að vera að gera mig gráhærða!!
það virðist ekkert drepa hana, ég hleyp um allan daginn vopnuð morgunblaði og spænskum risahárspreybrúsa en ég næ ekki bölvaðri druslunni! hún virðist vita þegar ég er að leita af henni, og hlær af mér liggjandi uppí rúmi með moggann upprúllaðan, og svo þegar ég loksins gefst upp og slekk ljósið og ætla að fara að sofa... bzzzz bzzzz þá kemur hún úr leyni, og við erum ekkert að tala um bara rúnt flug um herbergið, heldur kemur vinkonana bara alveg að hausnum á mér, sest á nefið á mér, nei ég er ekki að djóka, eða annarsstaðar á andlitið á mér! ég var að tala við terry í símann og hann var að segja mér eitthvað heví merkilegt þegar ég gargaði eins og fáviti því druslan ætlaði hvorki meira né minna en INNÍ nefið á mér!!!

og bzzz bzzz er búið að halda fyrir mér vöku í þrjár nætur, hún vekur mig á nóttunni þegar hún byrjar að labba á augnlokunum á mér eða á öðrum eins asnalegum stöðum, svo á milli svefns og vöku reyni ég að pakka mér inní sængina þannig að ekkert nema munnurinn standi útfyrir, en auðvitað dreg ég sængina frá um leið og ég sofna aftur, og hvað þá? bzzz bzzz...!

ég held að pabbi sé að stríða mér, týpískt hann! sé hann alveg fyrir mér þar sem hann berst við að halda niðrí sér hlátrinum þar sem hann fylgist með mér engjast um útaf einum litlum fluguskratta!
svona eins og með tíkallinn sem er ennþá límdur með tonnataki á stéttina fyrir framan heima... og hver einasta manneskja sem tekur eftir honum byrjar að plokka og svo sparka og reyna að ná honum upp, ennþá! honum fannst þetta endalaust fyndið...

eða kvöldið sem ég og lena vorum litlar og fengum að gista í tjaldi bakvið hús, og hann skipulagði hrekkinn sinn allt kvöldið, byrjaði á að hræða okkur með krípí sögu um lítil börn sem voru grafin þar sem húsið okkar var byggt, og einu sinni á ári vöknuðu þau og kölluðu á hjálp... svo lagði hann tvær eða þrjár samanteipaðar garðslöngur varlega í gegnum blómabeðin, með trekt teipaða á endann, stakk trektinni undir himininn á tjaldinu og lá svo í svaladyrunum í felum og blés í slönguna af öllum krafti, og getiði hvað, það ýlfraði í trektinni eins og litlum börnum og ég og lena sys og hinar stelpurnar í tjaldinu öskruðum af hræðslu.. en pabbi sat 0g skellihló!!!
týpískt hann!

flugudruslan er í felum núna.... grrrr!!

2005-08-02T20:28:00.000Z

verslunarmannahelgin búin... guði sé lof!!

úff, þetta er ein allra vitlausasta helgi sumarsins! en guði sé lof fyrir að hún er búin núna, segjum þetta bara gott í bili, ekki meira djamm fyrir evu dögg...

ég átti miða á bæði lau og sun á innipúkann, en af sökum mikillar ölvunar á föstudagskvöld og slæææmrar þynnku þar af leiðandi á laugardag, þá seldi ég bara miðann minn á laugardagskvöldið og hélt mig heima hjá litla glæpamanninum mínum.

föstudagskvöldið byrjaði heima hjá m og p, þar sem agla var heima hjá mér að passa strákinn fengum við grænt ljós á að gera okkur til og byrja að sötra útí nesi... þetta byrjaði allt voða rólega en endaði með því á hverfisbarnum að ég gaf einum ónefndum aðila "einn á´ann"..svona uppað því marki sem að ofurölvuð smástelpa getur... og náunginn veigraði sér ekki við að stökkva á stað og ætlaði að ráðast á mig, þar sem áfengi er þekkt fyrir að hafa frekar dómgreindarslævandi áhrif á mann, þá var ég í fullu fjöri á móti... guði sé lof fyrir að dabbi hafði vit fyrir mér, því ekki hafði ég það sjálf... ég vissi ekki hvort ég átti að hlægja eða grenja þegar ég vaknaði með hausverk ársins á lau og þurfti að fara að vinna.. að keyra út á land!!

sunnudagskvöldið fór ég og pikkaði upp vinkonu hópinn útum allan bæ, það var frekar gegnsær hópur af annars svo mjög fallegum kvenmönnum sem byrjaði kvöldið heima hjá mér, eins og hin evan orðaði það víst kvöldið áður, þá var víst ekkert annað að gera en að setja í fimmta gírinn... við gerðum það heldur betur og rétt vorum að lenda þegar blonde redhead kom á sviðið, mjööög góð.. svo stakk ég hópinn af og fór til jósó að drekka með henni, og kom bara aftur á nasa til að sjá trabant, alveg snillingar með eindæmum! á leiðinni þangað lenti ég einu mest niðurlægjandi atriði lífs míns, og svei mér þá ef það er ekki bara of gróft til að láta það á netið, nei nei, látum flakka... þetta er líka baaara fyndið. Elskuleg sandra og reyndar amanda líka þær voru að reka á eftir mér hálft kvöldið á meðan ég var heima hjá jósó, senda mér sms og hringja til skiptis, til að vera vissar um að ég missti ekki af trabant sem var í raun eina ástæðan fyrir að ég keypti mér miða á innipúkann, svo fór sandra að fá sér að borða og ég ákvað að hitta hana niðurfrá, svo þegar ég var loksins búin að koma mér út, sem að þeir sem þekkja mig vita að getur tekið soldinn tíma, hringir sandra einu sinni enn, og ég á harða hlaupum á frekar háum hælum niður brekku, og segji við söndru um leið og ég svara símanum "sandra, sandra, ég er að hlaupa, heyriru ekki í hælunum" um leið og ég mæti einhverjum gæja á leiðinni upp brekkuna sem horfir frekar undarlega á mig, ég bara dró þá ályktun að ég hlyti að vera svona svakaleg skutla þarna á ferð, og sandra sagði mér bara að vera fljót og við kvöddumst, um leið og ég ætla að troða símanum í vasann aftur og lít niður, er þá ekki bara önnur túttan komin út, og við erum ekkert að tala um bara rétt svo, heldur fuuuullt útsýni takk fyrir!! ég gat ekki annað en hlegið, miiikið hlýtur gaurinn að vera að segja þessa sömu sögu rétt í þessu einhversstaðar annarsstaðar!!
takk fyrir mig!

2005-07-28T21:33:00.000Z

Brill

Það er búið að vera fjör á bænum í dag, verslunarmannahelgin að koma og svona, síðan mín búin að fá massa auglýsingu... hehe
aldrei datt mér til hugar að það væri einhver að lesa bloggið mitt, hingað til hafa mosh og lena verið svo gott sem þau einu sem fara reglulega inná þetta, og svo vinkonur mínar ef ég læt þær vita að ég sé búin að skrifa eitthvað sem að mér finnst á mínum furðulega húmor vera fyndið. það er nákvæmlega það sem gerðist í dag, ég skrifaði í gærkvöldi skemmtilega sögu um hvað gerðist hjá mér síðustu daga.. eða nánar tiltekið um síðustu helgi, ég var sallaróleg að borða með max og luke og viktori orra á kínverskum stað í hafnarfirðinum þegar síminn byrjar að hringja, heyrðu, þá var eitthvað fólk útí bæ búið að ramba inná síðuna mína, sem þekkti mann sem þekkti mann, og alltíeinu eru allir fokvondir! hýjenurnar úr sögunni hérna fyrir neðan að missa sig og búnar að gera risa link á síðuna sína yfir á mig, fröken tirutonu! merkilegt hehe,
þetta var nú allt í góðu gamni, aðallega ætlað til að skemmta mér og fjarstöddum systkinum mínum, en þegar ég kommentaði eitthvað um það á síðuna þeirra þá var það þurrkað út jafnóðum, það má sko ekki sjást að það standi ekki allir með hýjenunum! sömuleiðis hvarf allt út sem sagði eitthvað of náið þeim, eða beisikklí allt sem þær kölluðu skítkast á sig, með öðrum orðum hljómaði ekki eins og þær væru saklausar prinsessur og við hinar eins og gellur með overload af sjálfstrausti og allt sem lét mig ekki hljóma eins og vænissjúka kónguló, hehe, svo þegar þær eru búnar að laga til í kommentunum sínum, þá lítur þetta voða skemmtilega út..
Gaman að þessu
hefði samt verið skemmtilegra að sjá þessi komment þróast eðlilega...

Allavegana, litli skæruliðinn minn er að syngja nasty boy með trabant og taka hýðið utan af mandarínu fyrir framan ruslatunnuna, svo hendir hann hverjum einasta bút af hýðinu beint í ruslið og talar við það og kveður um leið... sjaldan fellur eplið langt frá eikinni, ég skildi aldrei hvað pabbi var að tala um þegar hann kallaði okkur hálfklikkaða familíu og hló, við erum miklu meira en hálfklikkuð, nú missti hann mandarínuna í ruslið og er að bjarga henni uppúr með tilheyrandi slysa hljóðum, gangandi brandari barnið
hehe
jæja, ég er farin að sofa, þarf að mæta eldsnemma í vinnuna á morgun og er úrvinda eftir skemmtun dagsins ;)
sjáumst á innipúkanum um helgina pæjur

2005-07-27T18:17:00.000Z

OK sagan um hýenurnar
ég skal blogga oftar ef ég fæ svona mörg komment!! það er bara ekki rassgat að gerast hjá mér, ekkert sem er í frásögur færandi allavegana, helgin síðasta var brill, ég og kata og lóa kíktum út á lífið á föstudagskvöld, svaka skutlur, amanda var á árshátíð hjá vinnunni sinni og kom að hitta okkur þegar leið á, og var ekki vinkona okkar þessi freknótta rengla þarna á oliver líka, alveg spes, mig langar svo að böggast í henni, en kata leyfir það ekki, hún virðir greyið stelpuna ekki viðlits, og það virðist hafa heví áhrif á hana, því gellan stillti sér upp hluta úr kvöldinu á stað þar sem hún hafði beint útsýni á kötu, sko róleg í minnimáttarkenndina, ég réð samt ekki við mig, því þær eru svo fyndnar, sko, þetta er svona vinkonuhópur, þar sem að eina manneskjan sem þykist ekki sýna nein viðbrögð við neinu, er renglan sjálf, en um leið og einhver svo mikið sem lítur í áttina að henni þá eru vinkonurnar mættar eins og misheppnaðar hýenur, reyna að senda manni eitthvað augnaráð sem ég held að eigi að þýða stay away, eða eitthvað álíka ógnandi, hehe, við vorum allar bara hressar á því, sérstaklega amanda...
það var samt fyndnast við kvöldið, að það var einhver gaur, að höstla nínu þarna fyrirsætuna, það slitnaði ekki slefan á milli þeirra, og stefndi í goooott kvöld hjá gæjanum, nema hvað, rýkur hann ekki alltíeinu upp og ælir og ælir á gólfið!! við vorum ekki lengi að forða okkur frá þessu borði, og allur staðurinn gjörsamlega angaði, og þá kemur renglan akkúrat labbandi framhjá, það var nebbla sko einhver svona social gullfiskafílingur á crewinu hennar og þær löbbuðu hring eftir hring allt kvöldið, það vantaði bara appelsínugulu vestin, svona band með hringjum á, og móðursjúka fóstru með þeim, allavegana fer viktor orri alltaf í svoleiðis field trip.. allavega þá labbar crewið akkúrat framhjá og það skríkir í renglunni: "ooooj hvaða fýla er þetta?" það lá svo vel við að ég pikkaði í öxlina á henni og svaraði: "ég held þetta sé af þér" BAMM hýenurnar allar komnar í árasarstöðu, mætir þá ekki amanda akkúrat, og sendir heilaga puttann uppí loft með tilheyrandi svipbrigðum, hýenurnar stækkuðu allar um nokkra sentimetra og urðu enn grettnari í framan, og freknótta yfirhýjenan var komin í startholurnar, en það var eitthvað sem dró athygli okkar annað, ég man ekki hvað það var...
svo á lau fórum við á grundó, góðir dagar, alveg brilliant skemmtilegt og vel planað smábæjarfest, mér fannst þvílíkt sniðugt hvernig þeir skiptu svona litlum bæ niður í 4 hluta, sumir tóku það alvarlegar en aðrir.. en bara gaman
það er samt eitt sem ég er mikið að velta fyrir mér, á ég að taka því sem hrósi eða móðgun þegar ég er beðin um skilríki þar sem er 18 ára inn...?
þetta er nefninlega orðið soldið mikið af því góða, ég er of gömul til að þurfa að passa upp á að taka skilríkin mín með hvert sem ég fer er það ekki?
pís át

2005-07-05T20:40:00.000Z

Mmmmm.... góð pizza!!
sonur minn var að koma frá pabba sínum, og sá að mamma sín hafði notað tækifærið og fengið sér dominos pizzu á meðan, því ég vissi að hann fengi hollan heimilismat hjá ömmu sinni...
þannig að um leið og hann kom inn þá rauk hann á kassann og vildi pizzu, en málið er að þetta var red hot chili pizza, hann byrjaði á að koma til mín og láta mig plokka alla paprikuna af, ekki laukinn nota bene, svo settist hann við borðið sitt og byrjaði að borða hana, það fyndna við þetta var það að þanna situr hann og talar við sjálfan sig og segir "mmm.. góð pizza" á milli þess sem það koma ýmis kokhljóð og blástur því greyið er að kafna því hún er svo sterk... hehe, hafiði nokkurntíman kynnst svona þrjósku hjá mér...?
hann er búinn með pizzuna, og er farinn að rústa öllum púðunum og pullunum úr stofusófanum því hann týndi víst járnsmiðnum í honum, það er nýjasta áhugamálið, járnsmiðir, því það er einhver faraldur í gangi, koma inn nokkrir á dag og labba á veggjunum hjá mér, þangað til að viktor orri kemur auga á þá og fer að leika sér með þá, ég er hætt að henda þeim út, því að hann er alveg þvílíkt upptekinn af þessu nýja áhugamáli og ég vil ekki skemma það... makes u think, hvað verður um svona karakter þegar hann kemst á gelgjuna...?

2005-06-29T12:39:00.000Z

KOMMENT

eins og þið kannski tókuð eftir þá fór ég í fýlu því að þið eruð svo léleg að kommenta hjá mér, og ákvað að skrifa ekkert, ég bjóst kannski við að einhverjir mundu fara að kommenta eitthvað þá, þó það væri ekki nema að segja mér að skrifa eitthvað, en nei, tölvuvæddu vinir mínir HRINGJA frekar og segja mér að blogga!! hvað er að??
nú legg ég fram formlega beiðini svo hljóðandi að hver sá sem kemur inná þessa síðu skilji eftir sig komment!!
kærar þakkir

svo ætla ég að segja ykkur sögu
um kerlinguna rögu... sem skellti rennandi blautum þvottapoka framan í börnin sem báðu hana að segja sér sögu...

neinei
ég ætla að segja ykkur frá Söndru Svertingjastelpu

hún er soldið klikkuð

við fórum uppí sumarbústað um helgina...
æ þetta er svo löng saga, ég segi seinna, fyrir utan það að ég er örugglega búin að segja öllum sem að lesa bloggið mitt þessa sögu hvorteðer, því mér fynnst hún svo fyndin...
allavegana, íbúðin mín er alveg að verða tilbúin, þannig að þegar hún er orðin fín aftur þá ætla ég að halda partý, ég lofa, til að gera hana soldið heimilislega skítuga aftur...

btw... ég er að vinna hjá sóma þessa viku... jibbíííí

2005-06-05T21:56:00.000Z

Týpískt ég!
ég hélt uppá afmælið hans viktors orra (og mömmu) á laugardaginn, loksins, og tók ekki við mér fyrr en á föstudagsmorgunn að fara að undirbúa, bara svona eins og ég er, það þarf alltaf allt að vera á deadlineinu til að maður komi einhverju í verk, svo að ég blikkaði ingu rún, sem var sú eina sem var einhver séns á að fá til að hjálpa mér að baka og hún var massa dugleg, hún var með mér meira og minna í 15 klukkutíma í eldhúsinu!!! tusund tak luv
allavegana, þá ákvað ég, til að vera viss um að þetta væri ekki of einfalt að gera sörur, sem btw eru þvílíkt erfiðar og óóógeðslega tímafrekar, og... ég var alveg á milljón og sautján að gera krem á þær, búin að þeyta hvorki meira né minna en 12 eggjarauður, sjóða saman sykur og vatn og búa til sýróp, rétt búin að hella því útí rauðurnar og þá kom að smjörinu, það er brotinn teinn á hrærivélinni, smjörið lenti akkúrat á honum, losaði teininn og þeyttist hring eftir hring í skálinni, og mokaði um leið eggja og sýrópsblöndunni uppúr skálinni, og þar sem mín ósjálfráðu viðbrögð voru ekki beinlínis að stökkva inn í bununa komst tég ekki að skálinni til að slökkva á henni fyrr en að það var allt komið útum allt! bókstaflega! roarr! tólf eggjarauður farnar til spillis, svo ég þurfti að taka aðrar tólf til að gera kremið, þeas þegar ég var búin að vera að þrífa í hálftíma til að actually komast inn í eldhúsið aftur, þannig að ég sat uppi með 24 eggjahvítur!!
hvað gerir maður við 24 eggjahvítur? bakar meira...? ekki í bili!
ætli það sé ekki eitthvað svona sem hefur gerst fyrir þann sem fattaði uppá orðatiltækinu að baka vandræði?
(það er mynd af þessu í albúminu afmæli viktors orra á www.fotki.com/tirutona )

2005-06-02T22:48:00.000Z

MYNDIR
Búin að setja inn fullt af myndum á netið, kann samt ekki að gera link, geri það seinna, njótið vel og endilega kommentið ef þið nennið
theink jú
pís át
www.fotki.com/tirutona

2005-05-31T23:08:00.000Z

1. A kindergarten pupil told his teacher he'd found a cat, but it was dead. "How do you know that the cat was dead?" she asked her pupil. "Because I pissed in its ear and it didn't move," answered the child innocently. "You did WHAT?" the teacher exclaimed in surprise. "You know," explained the boy, "I leaned over and went 'Pssst!' and it didn't move."

2. A small boy is sent to bed by his father. Five minutes later..... "Da-ad...." "What?" "I'm thirsty. Can you bring drink of water?" "No, you had your chance before Lights out." Five minutes later: "Da-aaaad...." "WHAT?" "I'm THIRSTY. Can I have a drink of water??" "I told you NO! If you ask again, I'll have to spank you!!" Five minutes later...... "Daaaa-aaaad....." "WHAT!" "When you come in to spank me, can you bring a drink of water?"

3. One summer evening during a violent thunderstorm a mother was tucking her son into bed. She was about to turn off the light when he asked with a tremor in his voice, "Mommy, will you sleep with me tonight?" The mother smiled and gave him a reassuring hug. "I can't dear," she said. "I have to sleep in Daddy's room." A long silence was broken at last by his shaky little voice: "The big sissy."

4. When I was six months pregnant with my third child, my three year old came into the room when I was just getting ready to get into the shower. She said, "Mommy, you are getting fat!" I replied, "Yes, honey, remember Mommy has a baby growing in her tummy." "I know," she replied, "but what's growing in your butt?"

5. A little boy was doing his math homework. He said to himself, "Two plus five, that son of a bitch is seven. Three plus six, that son of a bitch is nine...." His mother heard what he was saying and gasped, "What are you doing?" The little boy answered, "I'm doing my math homework, Mom." "And this is how your teacher taught you to do it?" the mother asked. "Yes," he answered. Infuriated, the mother asked the teacher the next day, "What are you teaching my son in math?" The teacher replied, "Right now, we are learning addition." The mother asked, "And are you teaching them to say two plus two, that son of a bitch is four?" After the teacher stopped laughing, she answered, "What I taught them was, two plus two, THE SUM OF WHICH, is four."

6. One day the first grade teacher was reading the story of Chicken Little to her class. She came to the part of the story where Chicken Little tried to warn the farmer. She read, ".. and so Chicken Little went up to the farmer and said, ' The sky is falling, the sky is falling! '" The teacher paused then asked the class, "And what do you think that farmer said?" One little girl raised her hand and said, "I think he said: 'Holy Shit! A talking chicken!' The teacher was unable to teach for the next 10 minutes.

7. A little girl goes to the barber shop with her father she stands next to the barber chair, while her dad gets his hair cut, eating a snack cake. The barber says to her, "Sweetheart, you're going to get hair on your Twinkie." She says, "Yes, I know, and I'm going to get boobs too."

2005-05-31T22:48:00.000Z

hún á ammalíí dag...
Viktor Orri átti ammli í gær, en ég ætla ekki að halda uppá það fyrr en á laugardaginn því að mamma var á einhverju finna-sjálfa-sig-námskeiði, og hún á ammali í dag svo að það verður svona um leið fyrir hana.
Sko, í morgun, þá skrapp ég í ræktina, og svo á leiðinni heim datt mér í hug að kaupa eina rós handa mömmu, rauða sko, og eina frá gorma litla, svo hef ég líka stundum gefið henni einha fyrir hönd pabba, því hann var alltaf með í öllu, þá hringdi Stebbi og ég spurði hann hvort að ég ætti ekki að kaupa eina frá honum líka, jújújú, auðvitað, þá þurfti ég að láta öldu vita að mér seinkaði aðeins, þannig að ég spurði hana í leiðinni hvort ég ætti að kaupa eina frá henni líka, auðvitað, svo endaði með því að ég var að tala við ástu frænku, og hún stakk uppá að gefa henni 48, því hún er 48 í dag, brilliant hugmynd, svo ég fór að hringja útum allan bæ að safna liði í rósavönd, svo fór ég alla leið uppí mosfellsdal þar sem þeir rækta rósirnar að kaupa, hehe, og mamma var þvílíkt hissa þegar hún sá þennann stærsta blómvönd ever, frá næstum 40 manns, svo var sko restin frá pabba ;)
Gormur litli er í kojunni sinni, þvílíkur töffari, ég vona að hann detti ekki frammúr :s

2005-05-29T20:22:00.000Z

SMELLA??
Sonur minn er undrabarn, ég verð vissari og vissari um það með hverjum deginum, núna rétt áðan var hann að sjá auglýsinguna frá Dominos í sjónvarpinu, þessa þarna með tölvuteiknaða gaurnum sem dillar rassinum og syngur megavika megavika, byrjar ekki dúddinn að dilla sér á fullu, syngja og SMELLA FINGRUM!!!! með þessum líka fína smelli, ég held að ég hafir verið orðin 6 eða 7 ára þegar ég lærði að smella, og ég lærði það eftir miklar og strangar æfingar í garðinum heima eitt sumarið, en nei, herra Viktor Orri bara smellir og smellir, og ég stóð bara á gati og spurði hann um þetta, "kanntu að smella fingrum Viktor Orri?" "jámm eins og Patrik" efég hefði þennan metnað að bara gera eitt og annað sem ég sé einhvern annan gera og mér finnst kúl, þá væri heimurinn sko ekki eins og hann er!!
Svo varð ég lítil í gær, einu sinni var ég að deita gaur, ameríkana, sem ég hristi svo hrottalega af mér að ef ég væri hann þá hefði ég aldrei talað við mig aftur, og helst tekið sveig frammhjá kópavogi á leiðinni niðrí rvik, en ég fór út á smá djamm í gær, Max átti afmæli og vildi gera eitthvað smátterí, svo við fórum heim til Gabríels þar sem var smá partý (við nefnum engin nöfn en það voru þarna viss andlit sem voru ekkert voðalega hamingjusöm að sjá mig)
en allavegana svo fórum ég og Lena og Max og Borgar niður í bæ, og þar sem við erum ekkert voðalega lík öll þá gátum við ekki ákveðið hvert við ættum að fara, getiði hvað, endum á Opus
sem var reyndar alveg massa gaman, og þar pikkar þessi svaka tuddi í mig, og bara hæ Eva, ég sem var alveg búin að vera að meika það þarna á dansgólfinu, fraus og skrapp saman um einhverja tíu sentimetra, þakkaði bara guði fyrir að ég var á hælum, var ekki Jesse mættur, mig minnti ekki að hann væri svona sætur, ég bara roðnaði og svitnaði til skiptis því þvílíkt fífl sem maðurinn hlýtur að álíta mig miðað við hvernig ég var við hann á sínum tíma, stamaði upp einhverjum orðum og kvaddi svo... frekar hallærisleg :S

2005-05-24T23:06:00.000Z

Pæling
Var í bíó, með Borgari, geggjað langt síðan ég hef hitt hann, mesta ghottí í heimi! ;) (bara fyrir þig borgar)
allavegana fórum við að sjá the Jacket, akkurat my type of movie, gerist næstum öll á geðsjúkrahúsi... mmm feels like home maybe, hihi... fyrir utan það að ég er keira knightley fan, þá var myndin bara "bara góð" en ég fór að hugsa eftirá, gerist ekki oft en samt, ég á þetta til og ég komst að þeirri niðurstöðu að myndin gengur ekki upp, nenni ekki að útskýra allt plottið í henni, en bottom lineið er að ef að hann hefði dáið eins og hann dó, þá hefði hún verið búin að fá bréfið, og framtíðin sem hann var búinn að vera að fara í hefði verið eins og hún varð eftirá, en ekki eins og hún var áður en hann fattaði að hann væri að deyja og ákvað að gera þetta allt, ss. hann td var í fyrstu framtíðinni búinn að segja læknakonunni frá stráknum, sem þýðir að hann var búinn að fara í framtíðina áður en hann dó in the first place, en hvað með bréfið, lét hann hana ekki fá það þá? ef ekki, af hverju dó hann þá? fyrst hann fór ekki út... ef þú ert búinn að sjá hana þá skiluru þetta, ef ekki þá ertu massa óheppinn því það er ekkert gaman að vita svona áður en maður sér hana...

2005-05-22T20:24:00.000Z

ok
Sko, þetta síðasta blogg var svona eins og falski vorboðinn, þið vitið, þegar trén halda að það sé komið sumar og svo er ekkert komið sumar, greyin fara að blómstra og alles, svo bara frýs allt saman, og allt dautt!
allavegana, batnandi mönnum er best að lifa, ég vona að það eigi við um konur líka...
Ég er byrjuð í nýrri vinnu, og ég er ótrúlega mikil svona "merkjamanneskja" þá í þeirri meiningu að ég er svona eins og geðsjúklingarnir sem að halda að guð sé að tala við þá, ég held sko að allt sé skilaboð til mín, ah, yeeees i´m phsyco, but i sweeear all the voices in my head mean no harm... ahumm
og í þessari nýju vinnu er ég að fara að selja snyrtivörur, eins gott að vera ekki með neikvæða umfjöllun um það sem ég á að fara að selja, nema hvað, svaka stuð á föstudaginn þegar allar vörurnar komu, raða upp og skoða, ég er eins og lítill krakki sem fékk alltíeinu fullan nýjan dótakassa til eigin afnota, alveg að missa mig í gamaninu, smellti á mig þessu fína meiki og alles, geggjað fín, uppfull af ótrúlega sannfærandi sölusetningum, hvað haldiði, svona um kvöldmatarleytið byrjar mig að klægja, og það versnar og versnar, þangað til að ég fór heim og þreif mig í framan, þá missti ég mig í kláðanum í andlitinu, önnur kinnin á mér orðin upphleypt og hrjúf, og rauð eftir allt klórið, augun rauð og full af tárum, og lítil útbrot útum allt, góðan daginn, er ég ekki bara með þetta líka fallega ofnæmi fyrir þessum vörum!!! Munduði ekki stökkva til og versla meik af manneskju sem er öll upphleypt og rauð í framan...ahmm i don´t know... a sign or a phsyco?

2005-04-28T13:44:00.000Z

Kræst

vá hvað ég er löt, ég tapaði neistanum, en núna er ég í góðu skapi þannig að ég skal gá hvort ég er komin með stuðið í gang til að skrifa eitthvað.
Ég var að tala við badda snæ, hann missti sig þegar ég sagði honum að mér væri boðið frítt í snjóbrettaskóla úti í austurríki, ég hef ekki oft lent í að hann sé kjaftstopp, en eina sem kom uppúr honum voru einhver úhp og ah og ha og svona, ég held honum langi með ;)
sko, þeg nebbla fór í málaskóla í þýskalandi fyrir nokkrum árum, og kynntist auðvitað fullt af fólki, og þar á meðal litlum krúttlegum gaur frá finnlandi sem hét Cris, hann heitir alveg Cris ennþá og allt það, nema hvað, að þegar ég kynntist honum þá var hann bara lítill sætur rindill, svo kom hann í heimsókn til íslands fyrir tveim árum, alltílæ, svo bara alltíeinu er hann örðinn þessi hönkidí flotti gaur núna, með bara massa kassa og læti, og bauð mér að koma að læra á bretti hjá sér í austurríki, "eh, já takk, nenniru að sýna mér þetta aftur, og aftur, og aftur, og aftur..." jæks!
haba haba

2005-01-26T13:25:00.000Z

útlenski túristagaedinn!!

He he, aldrei hefdi manni dottid í hug ad einn gódan vedurdag vaeri ég ad vísa fólki til vegar í Quito!!
Tannig var ad Paul og systir hans Sylvana komu til Quito í einhverjum erindagjordum sídustu tvo daga, og hofdu engann sem tekkir borgina til ad vísa sér til vegar, svo ad seinasti kosturinn var Eva, sem fullyrti ad hún ratadi!! Og viti menn, í 6 milljón manna borg tókst mér ad koma teim á milli stada, í tvo daga, í tveggja saeta massívum ford pikkup, med Viktor Orra ad missa vitid, tví ad.. ok, ekki drepa mig, hér eru ekki notadir barnabílstólar, og honum finnst tad massa gaman, ad fá ad vera laus og sprikla um bílinn, (teim sem keyrir finnst tad ekki eins gaman yfirleitt) og svo í tessum bíl var enntá meira sport ad tad tarf ekki lyklana til ad starta, né neitt, í raun og veru tjóna lyklarnir eingongu teim tilgangi ad laesa bílnum, svo ad hann fékk ad leika sér med lyklakyppuna meirihlutann af tímanum til ad halda honum rólegum, já, vid possudum ad hafa gluggan hans alltaf lokadan tví tad er ekkert djók ad týna teim.
Ok, tad gekk allt rosa vel, en seinni daginn tá var Paúl eitthvad ad brasa í sendirrádinu í marga klukkutíma, svo ad Eva gella tók bara bílinn, og fór ad spóka sig, nidurlaekkadur pikkup, med massa kastara og mússíkin í botni! er haegt ad vera flottari á tví?? en ég heimtadi ad hafa bílstólinn med í for, sem var reyndar ekkert vodalega vel séd, tví tad er ekki pláss fyrir barnabílstól og trjá adra í tveggja saeta bíl. Vid tvaeldumst um allann daginn, og audvitad endadi med tví ad tad slokknadi á gorminum, akkúrat tegar vid vorum ad fara í háskólann hans Mauricios ad kíkja á eitthvad á bókasafninu, nema hvad, eru ekki nemendurnir í uppreisn, sem er víst frekar algengt í tessum skóla, loggur med skildi og táragas og alles, svo ég lokadi bara mig og orra inní bíl og beid, í klukkutíma nota bene! svo ákvádum vid ad fara ad fá okkur ad borda, ég var búin ad lofa ad kíkja í heimsókn til Mauro og teirra um kvoldid svo ég ákvad ad leyfa gorra bara ad sofa adeins svo ad hann yrdi ekki pein seinna um kvoldid, svo vid leggjum bílnum bara beint vid gluggan og bordum, svo tegar vid erum búin segir Paúl: "Evita, lyklana takk" ég: "Sylvana...?" Paúl: "Sylvana, Eva...?" lyklarnir voru laestir inní bílnum hjá Viktori Orra, darn!
um leid og ad vid komum út vaknadi gormurinn, fyrsta korterid fór í ad fá hann til ad opna augun og horfa á mig, naesta í ad reyna ad fá hann til ad losa sig úr bílstólnum, svo klukkutími í vidbót í ad reyna ad fá hann til ad opna gluggan, hurdina eda bara eitthvad, hinum megin vid bílinn var Paul ad reyna ad opna med vír, tveir alvopnadir verdir ad reyna med hnífum, og allt fólkid á straetóstoppustodinni ad missa sig úr hlátri, einhver furduleg útlensk stelpa ad garga innum gluggann, sídhaerdur tappi ad brjótast inní bílinn, og lítid barn inní bílnum ad hlaeja af ollu saman, tetta var brandari, en á endanum tókst Viktori Orra, eftir ad hafa peppad hann upp í 20 mínútur í ad opna hurdina med sterku spaetó puttunum sínum, greyid var fastur í bílstólnum, en tókst ad ýta stólnum nokkurnveginn á hlidina og toga í hurdarhúninn, tvílík hetja, um leid og hann opnadi helv... hurdina, gleymdist á augabragdi hvad hann var búinn ad vera erfidur allann daginn, hann fullyrti tad sem eftir var kvoldsins ad hann vaeri spiderman!

2005-01-24T23:25:00.000Z

Latínóar!!

Furduleg fyrirbaeri, alveg endalaust furdulegir og blódheitir, okei, tessi saga tarf smá adraganda, eins og flestir vita var ég med Mauricio tegar ég var hérna sídast, alveg brill tími og allt tad, en tad sem faerri vita er ad tegar ég var hérna fyri 6 árum tá var ég med fraenda hans, Nelson, sem er by the way alveg sorglega fallegur drengur! En hvad, á laugardaginn hélt Mauricio partý heima hjá sér, og partýin hér eru tannig ad tad er ollu mokad útúr stofunni og svo er dansad og drukkid frammeftir nóttu. Ég er eins og ég er, og flestir adrir eru eins og teir eru, nota bene, baedi Nelson og Mauricio eru á fostu, samt tókst kvoldinu einhvernveginn ad thróast tannig, ad allt fólkid í partyinu var mjog mikid ad spá í tad hvor teirra vaeri kaerastinn minn, og svo var hlaupid sitt á hvad, nidur ad ná í Mauricio "komdu fljótur, Nelson er ad kyssa kaerostuna tína!!" eda "Nelson komdu, Mauricio er ad kyssa kaerostuna tína!!" en nei, jú, nei, málid er ad teir reyndu bádir ad kyssa mig, en ruglid er ad ég neitadi bádum, tannig ad ég skil ekki alveg hvernig tetta gerdist allt, teir smelltu á mig mommukossum til skiptis og knúsudu mig frammog til baka tegar allir sáu til, en ekkert meir, svo voru teir ad missa sig úr afbrýdisemi, Mauro bannadi mér ad dansa vid Nelson, og Nelson fór í massafýlu ef ég svo mikid sem leit á Mauro, fyndid, en botn sogunnar er sá besti, kvoldid endadi tannig ad Nelson og Mauricio, stódu inní eldhúsi, hágrenjandi, ad ná sáttum útaf rugludu íslensku stelpunni, og ég gafst upp, aetladi bara heim, en svo drapst Nelson og ég og Mauro bárum hann inní rúm, og fórum svo út ad borda, hehe, sem betur fer var ekki mikid raett um tetta daginn eftir, vid fórum sko oll saman ad borda tynnkumat og hanga allan daginn, en tad var enntá smá samkeppni í gangi, en ég gerdi bara lítid úr tví og knúsadi Steve og kjassadi til ad halda jafnvaegi á hlutunum, tví hinir tveir skiptust á ad toga mig framm og til baka...
jaeja, ég vona bara ad enginn fordómafullur lesi bloggid mitt, ég aetla ad koma mér ad borda eitthvad, er ad fara ad borda med Paul, tid munid... tessum sem ég var med í fyrsta skipti sem ég var hér
hehe
Lexía dagsins: ekki vera med fraendum
pís át

2005-01-02T22:56:00.000Z

"Ég tala sænsku!!"

Í gærkvöldi fór ég útí sjoppu, keypti mér nammi fyrir fullt af peningum, snakk og gos og allan pakkann, skreið uppí rúm og ætlaði að hafa það gott, þá komu amanda og kata til að fá málningu, og ég ákvað að fara út líka, nennti því nú samt ekki alveg, en ákvað að drífa mig því þær voru víst að fara í eitthvað partý með sætum svíum.... maður missir nú ekki af svoleiðis...
fyrir utan það að detta í glimmer dolluna mína sem ég fann inní skáp sem er búin að vera í hvíld síðan ca árið 2000, þá fór ég í míní pilsi sem hefði best verið geymt frammað næstu sólarstrandarferð, var meirisegja spurð hvort ég hefði gleymt að tékka á veðurspánni áður en ég klæddi mig, hehe, bara gaman.
Allavegana, þá fór ég í þetta partý, og kata í hörku samræðum á sænsku við gæjana, og neitaði að fara þegar við vorum að fara niðrí bæ, ég var hvorteðer búin að lofa að koma að ná í þá á eftir, og kata ákvað að koma með þeim, þannig að ég var með einn yfirfarþega, alltílæ með það, nema hvað, ég er hálfljóslaus að framan, þannig að ég lifi bara í þeirri von að mæta ekki pirruðum löggum næstu tvær vikurnar, neinei, niðrí miðbæ, mæti ég löggum, með fjóra ofvaxna sænska víkinga í bílnum, (fór að velta fyrir mér hvort að það væri eitthvað í vatninu þarna úti því að mennirnir þarna virðast vera í svipuðum hlutföllum og trén þarna... það var bara einn af þeim undir svona einn og nítíu...?) plús mig og kötu, þannig að ég rét mig rúlla yfir á appelsínu gulu ljósi, því ég sá frammá að ef ég færi að bremsa mundi ég renna útá svona mið gatnamót með þennan þunga farm! Löggurnar voru greinilega í stuði og eltu mig upp hverfisgötuna, ég þorði ekki að stoppa og hleypa öllu liðinu út, svo ég keyrði áfram, neinei, rúlla þeir ekki upp við hliðina á mér á næstu ljósum, grey kata reyndi að bora sér niður í gólf á það litla pláss sem ekki var tekið af risa löppum, og fara bara ekki löggurnar að spjalla!! spurja hvert við erum að fara og eitthvað...!?! með smá stami og áhyggjum af hvort að kata væri nokkuð að deyja úr súrefnisskorti þarna niðri, ákváðu löggurnar að vera glaðar og góðar og leyfðu okkur að fara... Þetta var turning pointið mitt og ég ákvað að detta í það....
Klassa kvöld!!!

2004-12-12T13:36:00.000Z

Þreytt :( kannski eftir að berjast svona mikið

hvað er málið með það að því meira sem maður sefur því þreyttari verður maður? ég ætlaði að vera ofboðslega samviskusöm núna um helgina og fór ekkert út, bara heima að hvíla mig og sinna orminum mínum og safna orku fyrir næstu viku, nú er kominn sunnudagur og ég held að það hafi sjaldan verið eins erfitt að draga rassinn á mér frammúr rúminu! mig langaði ekkert eins mikið og að sofa lengur, samt var ég sofnuð fyrir miðnætti í gær og í fyrradag, og ég vaknaði ekki fyrr en um tíu í morgun, valeria var ekki komin heim eftir djammið, verð að segja það að ég var voða glöð, fínt að fá að vera í friði smá... kannski ljótt að segja það, en ég er líka bara soldið ljót...
Herra Viktor Orri er ennþá að takast á við nýju aukavinnuna hennar mömmu sinnar, ég er margbúin að reyna að segja honum að ég sé að bera út póstinn, en allur leikskólinn tekur á móti mér sem hetju á hverjum degi því Viktor Orri fullyrðir að mamma hans berjist við póstinn allan daginn, svo bakar hún kökur! verður það nokkuð betra? mamma sem er bardagahetja og bakar muffins!!

2004-12-02T17:11:00.000Z

LJÓÓÓSKA!!!

Aah, ég vann ljóskutitilinn í ár, ég held virkilega að það sé fátt sem slær út svona asnaskap! ég er búin að vera að vinna uppá stöð síðustu daga, bara taka vaktir sem hafa fallið til, fínt að fá smá pening, nema hvað, í gær kemur strákur inn, frekar myndarlegur, grannur, og ég labba að honum til að afgreiða hann, nema mér finnst ég eitthvað kannast við hann, og er svona mitt á milli þess að brosa og ekki brosa nokkrum sinnum, þangað til hann segir "ætlaru að afgreiða mig eða að hlægja að mér?" ég bara "eeehhh, á ég ekki að kannast eitthvað við þig?" hann segir frekar hissa að það hafi hann ekki hugmynd um, svo ég spyr hann hvað hann heiti, Jói, ég leit á hendina á honum, og sá risa tattú, það fór ekki á milli mála, þetta var Jói U2, reyndar búinn að láta fela u2 tattúið sitt með einhverju tribali, en þetta var samt hann, ég brosti útað eyrum enda ekki búin að sjá hann í mörg ár, "þekkiru mig ekki???" sagði ég með mínum ég-er-aftur-orðin-fimmtán-ára-tón, hann hafði ekki grænan, "ég er Eva" og af einhverri undarlegri ástæðu veifaði ég framan í hann hendinni eins og hann mundi líka þekkja mig aftur á tattúinu mínu sem ég er með á sama stað og hann var með u2 merkið, sem ég valdi þennan stað því mér fannst Jói svo kúl, ekki eins og hann hafi nokkurntíman vitað það! hann virtist samt eitthvað vera að kveikja á perunni, alveg óháð tattúinu, og heilsaði mér og brosti, ég rétt spjallaði við hann og komst að því að hann væri orðinn edrú, en síðast þegar ég vissi af honum var hann á kafi í dópi, svo segir hann að það sé verið að ná í hann og labbar að dyrunum, og ég fer að afgreiða, Herdís sem vinnur þarna líka er í lúgunni og spyr mig hvað gaurinn inni heiti, og við förum að tala um hann, því hún þekkti hann víst líka, og var að tala um að hann væri hættur í dópinu en væri svo rosalega skemmdur greyið, ég segi henni að þetta hafi verið besti vinur minn einu sinni, hann næstum bjó heima hjá okkur útí nesi um tíma, borðaði alltaf hjá okkur, ásamt hella vini okkar, þeir voru oftast mættir áður en ég kom heim úr skólanum og voru að spila borðtennis eða tala við pabba þegar ég kom, ég krúnurakaði þá báða í hverjum mánuði, og ég veit ekki hvað og hvað. Svo fór ég til Ecuador, og þeir í dóp. Þetta ræddum við fram og til baka í lúgunni ég og Herdís, og þá staðreind að hann þekkti mig ekki aftur, nema hvað, eftir smá stund þurfti ég að fara í bensínkassan, er að slá eitthvað inn, og þá heyrist "þetta var nú líka besta klipping sem ég hef fengið" var hann ekki þarna ennþá, búinn að heyra allt, ég bara eeehhh... ég hélt þú værir fariiin.... hann var þarna í hálftíma í viðbót að bíða eftir að vera sóttur, ég hef sjaldan á ævinni verið eins vandræðaleg, í langan tíma í einu, ég gerði allt vitlaust, ég gjörsamlega fór á taugum, ekki skemmtilegir endurfundir, en sem betur fer tókst mér að gera nokkuð lítið úr þessu og fór bara að spjalla við hann um annað, hann virtist ekkert vera neitt alvarlega móðgaður, sem betur fer.
Skilaboð dagsins: lítið í kringum ykkur
Lexían mín: hættu að tala

2004-11-29T19:17:00.000Z

ehhluuuu...

Það gerist ekki nóg hérna á þessu blessaða íslandi, ég er búin að vera alveg endalaust róleg allt árið, og svo er ég að reyna að taka smá rispu núna, því það er ekki hægt að klára árið án þess að hafa gert neitt að viti.
Þannig er það nú, að rólega Eva er actually búin að fara út að djamma síðustu tvær helgar í röð, og það frekar duglega, að mér finnst, Valeriu finnst það ekkert rosalega merkilegt djammið hérna, hún skilur ekki hvers vegna við drekkum okkur ekki bara full og látum eins og bjánar heima hjá okkur, fyrir utan það að það þurfi annan hvern mann amk tvo þrjá bjóra áður en hann getur staðið upp og dansað, þarna úti er pointið með því að fara út að djamma að dansa og fá sér kannski í glas í leiðinni, en við, elsku köldu íslendingarnir gerum ekki of mikið af því, ég fékk hana samt til að lofa að taka eitt gott djamm með okkur, á íslenskan máta, áður en hún fær rétt til að afneita þessu... okkar dásamlega og heimsfræga næturlífi, Reykjavíkurborg uppá sitt besta...
ég er farin að bulla...

2004-11-24T13:57:00.000Z

Ok Ok, ég veit að ég er löt, það bara er svo tilbreytingarlaust lífið hérna....
annars, það er einn brandari búinn að gerast undanfarið, en ég þurfti tvo daga til að melta það að það væri actually hægt að hlægja af þessu, þannig var að á mánudaginn, þá stíflaðist helvítis ruslakvörnin hjá mömmu og pabba, þau voru búin að vera úti í bandaríkjunum í 2 vikur, og ég ætlaði að nota mánudag og þriðjudag til að taka til því þau voru due á miðvikudagsmorgni, nema hvað, ég er svona rétt að reyna að taka til í eldhúsinu þegar að það kemur bara heill geysir af ógeði uppúr eldhúsvaskinum, og við erum ekki að tala um hreint vatn, við erum að tala um ruslaógeðið úr kvörninni, hún réð ekki við það, var stífluð og spýtti því semsagt útúr sér uppúr vaskinum, og því sem ég komst að smá stund seinn að hún var að æla úr sér innú uppþvottavélina líka, þannig að eftir smá stund byrjaði uppþvottavélin að flæða, sem og vaskurinn, útum allt eldhúsgólf og alveg fram, svo kom stebbi frændi að laga þetta og ég og valeria fórum að reyna að moka vatninu í fötu, og Inga ætlaði að passa Viktor Orra á meðan, en eitthvað fór það fyrir lítið, og hann var með eitthvað illt í maganum, og getið hvað, hann náði ekki inná klósett, svo það voru tveir metrar af niðurgangi á stofuteppinu, ég elti hann inná bað til að hjálpa honum, en þá er hann hálfkominn úr brókinni og er að reyna að hrista hana af sér, með þeim afleiðingum að það var veggurinn, ofninn, klósettið, skápurinn sem urðu fórnarlömb þess sem að nærbuxurnar innihéldu... þetta tók um tvo tíma að þrífa, ég í massapirruðu skapi, settist svo niður til að borða pizzu því ég nennti sko ekki að elda eftir þetta ævintýri! Viktor Orri hafði svosem ekki mikla lyst sem betur fer, því að það eina sem mögulega gat gerst þennan dag ofan á allt annað gerðist, Viktor Orri skilaði pizzunni á eldhúsborðið, sem betur fór voru allir búinir að borða... :s

2004-11-03T10:30:00.000Z

Þú ert ljót!
Viktor orri er náttúrulega gangandi brandari, þó ég sé stundum í miklum vafa hvernig ég á að taka því sem hann segir, auðvitað verð ég voða glöð og ákveð að hann hafi fullan skilning á því sem ég er að segja þegar að hann segist elska mig og allt svona, finnst hann voða klár að vera orðinn svona mikill sjarmur þó hann sé ekki eldri, en svo koma hlutir inná milli sem að ég veit ekki hvernig ég á að bregðast við, eins og um daginn vorum ég og max og viktor orri að borða pizzu hérna heima, viktor orri var ekkert alveg á því að sitja og éta þegar það var svona skemmtilegur gestur í heimsókn eins og max, og var á einhverju vappi, ég sat í sófanum og gæddi mér á pepperoni pizzu, og tókst rétt svo að útiloka tilhugsunina um æfingarnar sem ég þyrfti að gera daginn eftir, jæja, alltíeinu þagnar viktor orri alveg, labbar beint til mín alveg heví alvarlegur á svipinn, horfir beint á mig allan tíman, og segir svo með vandlætingartón: "þú ert ljót"!!!!
ég og max gjörsamlega frusum, svo byrjaði max að berjast við að halda pizzunni uppí sér, ég hélt í nokkrar sekúndur að hún kæmi útum nefið, hann var sprunginn úr hlátri á meðan ég var bara ennþá að ákveða hvort ég ætti að hlægja eða gráta, þetta var víst soldið fyndið, allavegana öskruðum við úr hlátri eftirá, en ég hugga mig við það að hann sé bara tveggja og viti ekkert um hvað hann er að tala ;)

2004-11-03T10:19:00.000Z

Helvítis einokunarfyrirtæki!!
Inga Þyrí var eitthvað að nöldra un að ég bloggaði ekki nóg... maður þarf nú að hafa eitthvað að tala um, það er ekkert að gerast núna sem er í frásögur færandi, nema það að ég er að fara út í janúar, alveg ákveðið, búin að kaupa miðann og alles, sem þýðir það að ég þurfti að kljást við flugleiðir og allt sem þeim fylgir...
Ég ætla að drita á vildarklúbbinn!
Ég skráði mig í hann árið 2001, þá var ég á leiðinni til florida með Val, og við skráðum okkur bæði, samkvæmt reglunum þá á maður að fá kortið sent eftir að maður kemur heim úr fyrstu ferðinni sem er skráð á kortið, við komum heim en fengum engin kort, ég pældi svosem ekkert mikið í því þá, því maður er yfirleitt það blankur í langan tíma eftir góðar utanlandsferðir að maður er ekkert á leiðinni út meira á næstunni, sérstaklega ef maður hefur tekið gott verslunartripp í ameríkunni... síðan þá er ég búin að fara 3 sinnum til ameríku, og er að fara núna aftur, svo ég fór að spurjast fyrir um kortið mitt því nú var verið að selja ferðir á eingöngu punktum, en þá var ég aldrei skráð í klúbbinn fyrr en í janúar á þessu ári, fyrir utan það að ég hef ekki nokkra hugmynd um það hver skráði mig!!! því ég skráði mig vorið 2001, engir punktar inná kortinu að sjálfsögðu og sorrý stína, eina sem var möguleiki á að laga var ferðin sem ég fór síðast, ef ég á ljósrit af farseðlinum mínum, "já, ekkert mál frú stúpid vildarklúbbskona, ég nefninlega tek alltaf farseðlana mína og ljósrita þá áður en ég fer til útlanda og geymi svo afritið í nokkur ár!!" hvaðan koma svona reglur?? mér er sko spurn, ég var massa pirruð, en skemmtilegu konurnar hjá mastercard sem gáfu mér 9000 kall björguðu samt deginum mínum.

2004-11-02T09:27:00.000Z

Það er ekkert grín hvað augabrýr geta verið mikið keis... ég hef alltaf verið frekar stolt af augabrúnunum mínum, því þær hafa verið dökkar og fínar, og á meðan allar vinkonur mínar hafa baksað við að lita þetta hef ég setið sátt við mitt. Nema hvað, ég komst að því einn daginn þegar ég var að koma úr ræktinni, að það er actually hægt að vera með andlit þegar maður kemur útúr sturtunni, svo ég tók mig til og fór og keypti mér augnabrúnalit. Geðveikt dugleg, ekkert mál, las ég leiðbeiningarnar í flýti og skellti þessu á mig, beið ekkert heldur tók þetta beint af og fékk taugaáfall, ég og mínar helvítis tilraunir....
Ég klippti á mig topp...

augnbrýr....

2004-09-15T14:21:00.000Z

oh my friggin god!!
ok, eins og þið vitið þá er ég soldið skrýtin og hef alltaf verið það, málið er að ég og baddi fórum í danstíma í gær, og ég geðveikt fín, máluð og gelluleg, var í svona hálftíma að gera mig til því maður verður nú að gera gott first impression á liðið sko, hehe, allavegana, þá setti ég svona glært mascaragel í augnbrýrnar á mér, sem þið stelpur vitið hvað gerir en fyrir strákana sem vita það ekki, þá er þetta svona drasl sem festir augnbrýrnar, svo þær fari ekki að standa í allar áttir. Þegar ég kom heim fór ég að hanga í símanum (sem ég geri náttla aaaaldrei) og ég er með kæk, þegar ég er að tala í síman þá á ég það til að vera að toga í augnbrýrnar á mér, svona í nokkur hár í einu, og stundum dettur eitt og eitt hár af og það er allt í læ, nema hvað, ég er að gera þetta á meðan ég tala í símann, og alltí einu dettur bara massíft mikið af hárum af!! ég veinaði og hljóp frammá bað, og vantar ekki bara næstum hálfa augabrúnina!!!!!!!
mér líður heví asnalega, en ég get samt ekki annað en hlegið, þetta minnir mig svo mikið á það þegar ég fór í andlitsbað til tælensku kellingarinnar og hún plokkaði á mér augnbrýrnar í "tælensku-konu-stíl"

Geitungar!!!

2004-09-14T21:22:00.000Z

darn hvað ég þooooli ekkki geitunga, það mætti einn félagi hérna inn áðan, og ég að reyna að baka, með hendurnar á kafi í eggjaskálinni, og hrærivélin og allt borðið útúr sykri svo að hann sveimaði í kringum mig, ég náttla hljóp af stað og náði í ryksuguna og ætlaði að veiða hann, og þá datt hann akkúrat oní skál í vaskinum sem var full af vatni, ég bara jess! og slakaði aðeins á, en hann flaug bara uppúr aftur, þá rakst ég með ryksuguna í vatsbununa, og geitungurinn var orðinn reiður og byrjaði að elta mig!! ég hljóp gargandi út, sleppti ryksugunni einhversstaðar á leiðinni, skíthrædd því það heyrðist eitthvað hljóð í henni, eins og að hún væri að kafna á vatninu sem fór örugglega í hana, ég hljóp útá götu, og sá bara húsið mitt fyrir mér springa í loft upp, útaf skammhlaupi í ryksugunni, en geitungurinn hefði allavega drepist!!! svo sá ég hann innum stofugluggann, svo ég fór aftur inn og ryksugaði hann, geðveikt stolt, ég sigraði skrímslið sem gerði innrás á heimili mitt, þá kom annar inn um gluggann, og þá sá ég könguló líka sem er að byrja að vefa í glugganum mínum... við skulum ekkert vera að fara útí það hvað ég þooooli ekki köngulær!!!!